Kuşkusuz, ben de adam öldürmek gibi olaylarla karşı karşıya kaldım, ama bunu yapmamın bir tek nedeni vardı: O sırada bütün insanlar oybirliğiyle adam öldürmeye karar vermişlerdi. Benim yaptığım bu kutsal sözleşmeye uymaktı. Hiçbir neden bana yeterince haklı görünmüyordu ve aslında değildi de. İnsanları öldürmek söz konusu olduğunda pek öyle şairce davrandığım söylenemez. Herkesin yaptığının tersine, özel bir cinayet işleme biçimi aramadan ve kutsal bazı öfkelerin ardına sığınmak gereğini duymadan hiç mi hiç tantana yapmaksızın Öldürürdüm işte. ÇünKü Öldürmek, kesinlikle öldürmek gerekiyordu
O günden sonra, şunu sürekli düşünmüşümdür: İnsan gerçekten ve hiçbir çıkar beklemeksizin sevilmek istiyorsa, kesinlikle yanında birkaç pasta kırıntısı bulundurmalı.