Umut
@simao
31 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Uzun zaman oldu biliyorum sevgilim
Takvimlerin her gün kalbimde kopan papatyalar İnan
Çok denedim bir mısranın sonunda diz çöküp gelmeni,haykırmayı ve sevdanı en mavime katmayı
Çok sevdim anlamadığın kadar çok
Sanki yokluğuna bir ben yanmış gibi hep ardından yürümeyi
Geçiyor işte bir soğuk Nisan daha hangi yağmuru anlattım ki derdimi hangi yağmura döktüysem içimi Nisan kadar Zalim olmadı İnan ki
Aklım yokluğuna alışamadı kalbim varlığına aç her gün biraz daha sevdi...
Ben şiirlerimi yağmurlara astım her düşen yıldırımlara hıçkırıklarımı bastım ve her yanıma bir yokluğunun papatyalarını yazdım
Biliyorum biten bir sona ben hiç ama hiç alışamadım
Öyle olur ya hep gidersin ben ardına bakar bakar seni yazardım mürekkep karanlığım bir zifiriye daha papatyaları yazdım.
Kırılsın kalemim...
seni yazmadığım her an yıkılsın Zindan gecelerim,aklımdan geçmediğin her an
Neşene boğulsun,aç susuz kalsın ve ben hep bekleyen, beklediğine hasret,tutkularına binbir sonsuz düşüncelerine dalan...
Hatırlamıyor geçmişi,hatırlamıyorum hiç bir şeyi...
Yalnızca aklımın en güzel sızısına dolan kalbin,en narin yanına düşen sevdam.
Bugün yine sen ve yine sen sanki hep sen bütün herkes kaybolsun yalnızca sen diye haykıran bir ben kalsın...
Maviye düşsen,denizim olursun bulutlarına takılıp kucağında bulurum,yeşile düşsen toprağa tutulur aşkına en güzel baharına kök salarım şuan gecendeyim bilemezsin hangi sözlerin avucumda yazmaya kıyamadığım bir sen daha ve sen hep senle başlar hangi yana dönsem uykudan önce sen gelirsin, unutmaya çalışsam aklımdan kalbime küser yine seni bulurum.
Yalnızlık dert ortağım benim sevmek neydi anlatsana biraz o en kıpırtılı hislerin kucağına düşüp sallasana çiçek dolu Bahar’ın bağırına doğru
Bilmiyorum ki!
Ben hangi sevgiyi hangi mutluluğu koparmadım ki dalından koklamadım ki hatırlayayım her uzandığım ellerde seni gördüm seni sevdim yalnızlık
Hüzün desen hep yollarıma saçtın yağmur desen sırıl sıklam bataklıklarına battım düştüğüm en zifiri gecelerde yanı başımda belki en dipsiz sarmaşıkları ruhuma doladın Yinede sen sevdin beni yalnızlık
Geçiyor bir ömür sevgiye susadım geçiyor işte uzaklarda bir yıldız çok derin işte bana parlayan sönen sanki yalnız sendin yalnızlık
Ne derin kader nede hüzün kaybolmuş bir ruha köle...
Yokluğun en zifirisine,keder oldum döküldüm yoluna kaybeden bulutlara,çıkmaz sokaklara düştüm yağmur olup ağladım
Bekledim gelmeyen karanlık zamanlara inat bekledim umutsuz gecelere inat bekledim hep bekledim ayaklarım kopana dek gelmeyen sevgisizliğe inat aynı durakta aynı esrarengiz sonu görmeden bekledim yalnızca seni
Acıların resmini sen sandım gökyüzünü doldurdum kalbime yıldızlarla süsledim yollarını ışığı seversin ya hani kaybolursan gör beni diye en hüzün sancıları yazdım hissedip duyarsın belki kalbinde diye sesim çığlıklarıma düştü ama sen hep gelmedin
Bana sevmeyi anlatma,gülerim aşk
ben o derin uçurumları sırtımda çok taşıdım,hangi mısralara sürsem adını bir Yasemin koktuğunu anlatmama gerek duymadan yaşarsın aşk
Hep bir sevda masalına davet yokluğuna binlerce hasret çektiğimi bilemezsin. Sevmenin en yücesine vurgunum seni sen diye kırlangıç uçuşuyla sevdiğimi, düşer gibi sonsuzluğuna uçtuğumu bilemezsin aşk
Hangi romandan başlasam adına takılıp yarım kaldığımı, hasret türkülerine sarıp en dertli yokluğuna yandığımı ,sorsam göstersene aşk
Yalnızlığıma da gölge sürme ben sevdim mi herkesi sararım aşk