The Nefertari
@simaybatu
Işığa kavuşabilmek için karanlığa meydan okumak gerekir.
okuyor
58 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Leyla elini uzatmış,"Ey vahşilere bildik, benimle yabancı olan!Ey derdime derman,gönlüme sultan!Beni tanımadın mı;Leyla'yı bilmedin mi? Yoksa unuttun mu; hani seninle ben küçüktük,okula gitmiştik,sevmiştik.Bir tende iki can, bir kabukta iki badem idik..."
Boş konuşuyoruz boş...Bütün bir ömür içinde söylediğimiz bir milyon kere bir milyon laf,arayıpda bulamadığımız tek cümle için...Arayıp bulamadığımız,arayıpda bulur gibi olduğumuz,bulur gibi olup da yine elden kaçırdığımız, elden kaçırıp da tekrar bulur gibi olduğumuz, tekrar bulur gibi olup da artık aramaya lüzum görmediğimiz tek cümle için...O cümle nedir, o cümle?... Ben o cümleyi bilmiyorum.Fakat bütün mevcutlarla beraber,bütün cümlelerin,içinde eridiği ve yok olduğu tek bir kelime biliyorum.Her an söyleyip de hiç bir an hakikatine yaklaşamadığımız ve yaklaşamayacağımız tek kelime Allah...
Fırtınalar
(Ey gece) Senin karanlığında şairlerin duyguları gezindi, omuzlarında peygamberlerin kalpleri yüceldi, saç örgülerinin arasında bilgelerin zekâları silkindi. Sen şairlerin hocası, düşünürlere öğüt verensin.