Şimel dere
@simel
50 okur puanı
Eylül 2016 tarihinde katıldı
Reklam
Biz boyun eğdiğimiz ve adım adım içine sürüklendiğimiz zulmün ne kadar kötüleşebileceğini tahmin edemediğimiz için yenilmiştik. Daha o ağaçlar kesildiği, bakkalın masum oğlu dövüldüğü zaman ses çıkarmalı, başkaldırmalıydık…
Sayfa 181
Bu satırları yazarken o eski günleri anıyor, yüreğim kanayarak yitirdiğimiz cennete ağıt yakmak istiyorum… (ülke gündemini düşününce, duruma “cuk” oturan bir cümle)
“Aşka inanmıyorum.” der bazıları. Zaten aşkın da çok umurundaydı senin inanıp inanmaman. Pat diye geliverir öyle; destursuz, pervasız, cüretkâr.
Reklam