Bundan daha büyük bir acı olamayacağını, sokaklarda Maryam’ın adını sayıklarken ölüp gideceğini sanıyordu. Ama bilmiyordu ki vücudun ruha ihanet etmediği anlar pek azdır. Ne çok ister insan büyük kederlerin ardından ölüp gitmeyi de başaramaz. Ruh, başına kara bir hale takarak göğe yükselmek için çırpınır ama vücut dünyalıdır; yer, içer, yaşar.
Genç adam ikide bir "Başka alemde gibi.." diye kendi kendine söyleniyor, düne kadar yaşadığı hayatın kendisini bir gecede nasıl dışına attığına şaşıyor ve sadece "Böyle bir şey yok değil mi ? Ben yanılıyorum; bana yanıldığımı söyle... Bana her şeyin eskisi gibi her şeyin yerli yerinde olduğunu söyle.." demek için Nuran'ın yanında olmağı istiyordu.