Simge Nur Ümit
@simgeeeumitt
Öğretmen
İstanbul
26 Temmuz 1998
55 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
4 sene sonra tekrar okumak isteğiyle yanıp tutuştum. Ki bir kitabı tekrar okumak pek yaptığım bir şey değildir. O zamanlar da büyük bir hayranlıkla okudum ama şimdi Kemal’in acısını içimde çeken bir yerlerden okudum. Karın ağrılarını hissederek, yataktan çıkamayıp sanki bütün hayatını orada geçirecek gibi düşünerek… Bir insanı böyle derinden sevmek… Sanırım hayatta başımıza tek sefer gelecek, Kemal gibi şanslı hissedemeyeceğiz ama. Her şeye rağmen mutlu bir hayat yaşadığımızı söyleyemeyeceğiz.
Müzeye de 4 sene önce gitmiştim, okuduktan sonra yine oranın havasını soluma isteğiyle yanıp tutuştum. En kısa zamanda…
Reklam
Kitabın ve hayatımın şu anlarının bu kadar aynı konuda kesişmesine şaşırdım açıkçası. Hepimize olduğu gibi bazen hayatımızdan sıkılıyoruz ve kafamızda binbir türlü ihtimalle “Acaba farklı bir hayat yaşasam nasıl olurdu ?” diye düşünmeye başlıyoruz. Kitaptaki ana karakterimiz Nora da tam olarak intiharın eşiğinde. Böyle bir evrede gittiği bir kütüphane ona farklı kapılar açıyor ve bambaşka hayatlar yaşıyor. Bu hayatların içerisinde hem çok iyi hem de çok kötü, hem çok mutlu olduğu hem çok üzüldüğü, çok zengin olduğu çok fakir olduğu… kısacası her şeyi deneyimlediği hayatlar yaşıyor ama sonunda fark ediyor ki aslında yaşadığı en güzel hayat; kitapta geçtiği gibi ‘kök yaşamı’.
Şu an bulunduğumuz hayata dört elle sarılmalı ve yaşadığımız her şeyi çok sevmeliyiz.
Bazı kitaplar biter ama aslında sizinle kalmaya devam eder uzunca süre… Bir seriydi, Ayfer Tunç üçlemesi. Aynı olayı farklı insanlardan, onların sözlerinden dinledim. Zor geçen hayatlar okudum ama kendilerinin de bir o kadar farkındalardı. Yaptıkları yanlışların farkındalardı. Hiç “keşke” yoktu oysa. Tekrar tekrar aynını yapacaklarına emindim. Hayat denilen şey de onlara güzel davranmadı ya da seçim yapma fırsatı vermedi. Mecburi hatalar, mecburi yaşamlar. Okurken kızdım, kötü bu insanlar dedim ama bir diğer kitapta anladım ki kendilerince çok sebepleri vardı haklı olmak için. Daha fazlasını da kattı bana belki ama en çok şuydu : Olaylara hep aynı açıdan baktığımızda olaylar bize hep aynı gelecek. Ufkumuzu genişletmeli, birden çok açıdan düşünmeli, dinlemeli. Çünkü herkes aynı hissetmiyor yaşadıkları karşısında.
Ben bugün çok güzel bir kitap bitirdim. Başladığımda bitirebilir miyim diye düşündüğüm, bazı yerlerde hadi artık ilerlesin dediğim bir kitaptı. İçerisindeki hikayeleri hiç beklemiyordum bu arada. Başlangıçta Mithat’ın gündelik ve iç karartıcı hayatını okuyacağım sandım sayfalar boyunca. İşler bir anda, bir ölümle, bir evle, bir günlükle değişti. 74 Şevket Kemal’in hayatıyla… Günlük okumak bana günlük sahibi karşımda oturmuş da yaşadıklarını anlatıyormuş hissiyatı verir. Bu kitapta ise sanki Şevket Kemal’in yanında bulunan birisi ya da bir nesneydim. Telgrafhanedeki masa, tayyaresindeki pervane, çölde yanındaki güvercin… Sanki yaşadım o günleri… Telgraf bekledim saatlerce, tavla oynadım Ramiz’le, Yurdanur’un çaldığı udu dinledim, uçtum Şevket Kemal’le, çölde susuz kaldım, sıcağı hissettim iliklerime kadar, o ata bindim… 74 Şevket Kemal… Çok güzeldi seni okumak, dinlemek hatta seninle yaşamak…
Diğer taraftan Mithat’ın çektiği acılara ortak oldum, iç sıkıntısını yaşadım. Oturdum salonun ortasında sigara içtim onunla. Murat Hocayla sohbet ettim, sustum belki saatlerce…
Kısacası kitapta anlatılan her bir durumu kendi içimde de yaşadım. Ve ben bugün çok güzel bir kitap bitirdim.
Bu kadar uzun sürede bitirmeyi beklemiyordum ama hikayeleri sindirmek, kendime paylar çıkarmak zamanımı aldı. Her bir hikayede bambaşka hayatlar vardı, hepsinin ortak noktası ise bana kattıklarıydı. İnsanların hayat hikayelerini dinlemeyi çok sevmişimdir bu kitap sevdiğim şeyleri barındırıyor sayfalarında. İnsanların kendilerine çıkardıkları derslerden dersler çıkardım, onlar kendilerini iyileştirdikçe sanki ben de iyileştim. Bu adamın hastalarını, öykülerini okumayı seviyorum. Bu kitabını da çok sevdim. Ve anladım ki insan kendini ne kadar tanırsa o kadar da çok sevecek. Kendimi tanımaya ve sevmeye devam edeceğim. Seni okumaya da Yalom.
Reklam