Zerdüştün Güncesi
@simplereader
137 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Vahşi, beni ölüme kadar sevecek, aşkın ölüm kadar güçlü olduğuna inanacak ve ebediyen benim tarafımda bulunacak birini istiyorum. Beni mahvedecek ve benim tarafımdan mahvedilecek birini istiyorum. Sevgi ve muhabbetin birçok biçimi var, bazı insanlar birbirlerinin adını bilmeden bütün hayatlarını birlikte geçirebilirler. Ad vermek zor ve zaman alan bir süreçtir; özlerle ilgilidir, güç demektir. Ama vahşi gecelerde sizi evinize kim çağırabilir? Sadece adınızı bilen kişi.
“Hiç geri dönmeyi düşünmedin mi?”
İnsanlar geri gider ama varlıklarını sürdüremezler, çünkü iki gerçeklik de aynı anda üzerinizde hak iddia eder. Böyle şeyler insana çok fazla gelir. Kalbini tuzlayabilirsin, ya da kalbini öldürürsün, ya da iki gerçeklik arasında bir seçim yaparsın. Burada çok acı vardır. Bazıları hem ekmeğim tam olsun hem karnım doysun derler. Ekmek küflenir, kalanlar da boğazlarına takılır.
Saf olanlara her şey saf gelir...
Hainliğin farklı türleri vardır, ama ihanet nerede olursa olsun ihanettir. O gece arka bahçede mektuplardan çok daha fazlasını yaktı. Bildiğini sanmıyorum. Kafasında hâlâ kraliçeydi ama artık benim kraliçem değildi, artık Beyaz Kraliçe değildi. Duvarlar korur ve duvarlar kısıtlar. Duvarların yıkılması tabiatları icabıdır. Duvarların yıkılması, kendinizi methetmenin sonucudur.
En sadık tilmizleri, iki araba atı, Boxer ile Clover’dı. Kendi başlarına düşünmekte epeyce zorlanan bu iki at, domuzları öğretmen belledikten sonra onların her dediğini tartışmasız benimsemiş ve olduğu gibi öteki hayvanlara aktarmışlardı.
