Kendimizi acıya karşı zırhla kuşattığımızda, bizi diri kılan başka canlılıkların üzerine beton dökmüş oluruz. Hayatla alışverişimiz azalır, hayatın canlılığından beslenemez hale geliriz. O yüzden yaşamak incinmeyi göze almaktır.
"Psikolojik travma güçsüzlerin bir felaketidir. Travma anında kurban ezici bir kuvvet tarafından çaresiz hale getirilir. Kuvvet doğanınki olduğunda afetten söz ederiz. Kuvvet başka bir insanınki olduğundaysa vahşetten söz ederiz."
Judith Herman