Okumak/öğrenmek, benim için hayatın verdiği acılara karşı eşi bulunmaz bir panzehir oldu daima.'Oku'maktan hiçbir zaman en ufak bir sıkıntı duymadım.Çeyrek saatlik bir 'oku'manın gideremediği kederim olmamıştır.
Annem küçükken ninesi hep dermiş; " Namaz ! Namaz ! İnsanı yolda komaz." Annem de beni hep bu sözle büyüttü Allah razı olsun.Çocukken tekerleme gibi gelen cümle şimdilerde kalbime astığım bir levha oldu...