Tepelerin arasında, akçakavakların serin gölgesinde oturur, uzak tarlaların ve çayırların huzur ve dinginliğini paylaşırken, yüreğiniz sessizce ‘’ Tanrı’nın yeri akıldır ’’ desin.
Günleriniz dertsiz, geceleriniz eksiksiz ve hüzünsüz olduğu zaman değil.Tam tersine, bütün bunlar yaşamınızı kuşatmışken, çıplak ve tüm bağlardan kurtulmuş olarak hepsinin üzerine yükseldiğiniz zaman özgürsünüz gerçekten.
Kilit, insanın utancı demektir her şeyden önce... İnsanoğlunun nereye ulaştığının göstergesi demektir. İnsanların birbirlerine duydukları güvensizliğin elle tutulur halidir kilit. Birbirlerine duydukları saygının derecesidir. Bu yüzden, bir çeşit utanç belgesidir her kapıda.Hatta her dolapta, her çekmecede, her çantada, her kasada, her kutuda...Gene de, insanların yüzü kızarmaz onu görünce.
Bir öykü, bir roman, bir masal aslında hepsini içinde barındırıyor eline aldığında da hemen bitiveriyor.Ve aslında bitmiyor kitap, kafanın içinde devam ediyor sürekli...
Bir Gürgen ağacının ağzından çıkanlar utandırıyor bizi insanlığımızdan.Gürgenler,köknarlar aksakallı meşeler, kestaneler hepsi rüzgarla getiriyor artık seslerini bana, gördüğüm ağaçtan yapılan her şeye üzülerek bakıyorum o eşyaların benimle konuştuğunu duyabiliyorum artık.
Okullarda ders kitabındaki ezber, sıkıcı bilgilerle çocuklarımıza doğa sevgisi kazandıramayız. Keşke her aile çocuklarına, her öğretmen öğrencilerine okutsa bu kitabı.Çocuğumun büyüyüp de bu kitabı okuyacağı günü heyecanla bekleyeceğim.
Sen ne güzel bir insansın Hasanım Ali ömrün uzun olsun...