sinediyelim
@sinece
21 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
5/10
Beğendi
·2026 11. kitabı
Kumru ile Kumru benim için biraz farklı bir okuma deneyimi oldu. Tahsin Yücel, bu kitapta aslında çok tanıdık bir şeyi anlatıyor. 3şyalarla kurduğumuz ilişki. Ama bunu öyle bir noktaya getiriyor ki, bir süre sonra insan “acaba gerçekten eşyalar mı bizi yönetiyor?” diye düşünmeden edemiyor.
Kitabın en güçlü yanı bence bu fikir.
Ama açıkçası kitap beni yer yer biraz sıktı. “Meta fetişizmi” dediğimiz mesele sürekli ön planda olunca, konu bir noktadan sonra kendini tekrar ediyormuş gibi hissettirdi. Bir de dili bazen ağır ve dolambaçlı bu da akıcılığı biraz düşürüyor.
Yine de genel olarak ilginç ele alınmış. İlk kez okuduğum bir yazar olarak, farklı bir bakış açısı kazandırdı diyebilirim. Herkesin çok rahat okuyacağı bir kitap değil kanısındayım.
Reklam
Puan vermedi·200 syf.·
Beğendi
·2026 9. kitabı
Söyleme Bilmesinler, "bilmeyenlerin" masumiyetinden ziyade, "bilip de susanların" omuzlarındaki o devasa yükü merkeze alıyor. Sessizliğin bir erdem gibi öğretildiği toplumsal yapıda, yutulan her kelimenin aslında nasıl bir enkaza dönüştüğünü aynı olay örgüsünü farklı karakterlerin zihninden geçirerek sarsıcı bir dille anlatıyor. Romanın su gibi akan bir üslubu var.
Şükrü Erbaş, edebiyatımızdaki yeri bende her zaman çok ayrı olan, kalemine büyük hayranlık duyduğum bir isim. Ancak Ben Annemin Hecesiyim kitabını okuduğumda, maalesef bu sevgimle paralel bir değerlendirme yapamayacağım.
Kitap her ne kadar 2. sınıf seviyesindeki, yani henüz 7 yaşındaki çocuklara hitap ediyor gibi görünse de, içerik tamamen yetişkin dünyasına ait gerçeklikler ve derin metaforlar üzerine kurulu. Hikaye boyunca Ferhat ile Şirin, Şehrazat, Karacaoğlan gibi kültürel değerlerimize atıflar yapılıyor fakat takdir edersiniz ki 7 yaşındaki bir çocuğun bu değerlerin alt metnine ve sembolik dünyasına hakim olması söz konusu bile değil.
Haddimi aşmak istemem ama bu noktada "çocuğa görelik" ilkesinin tamamen ıskalandığını düşünüyorum. Şairane üslup Erbaş’ın imzası olsa da, buradaki dil bir çocuğun zihninde anlamlı bir zemine oturmuyor. Çocuk, kendi dünyasından karakterler bulamadığı ve zevk alamadığı bir hikayeyle bağ kuramıyor maalesef. Şükrü Erbaş’ı yetişkin külliyatıyla sevmeye devam etsem de, bu kitabın küçük bir çocuğun algı dünyasına hitap etmediğini net bir şekilde söyleyebilirim.
7/10
Beğendi
·2026 7. kitabı
Evlatlık alınan bir kızın gerçekten geri verilme hikayesi... Kitap adından da anlayacağınız üzere içeriğiyle ilgili sürpriz bir bilgi vermiyorum. :)
Konu itibarıyla ilk kez ele alınan bir konusu yok. Dili ve üslubu çok akıcı. Altını çizeceğimiz, üzerinde düşüneceğimiz diyaloglar yok. Bir günde okudum bitti; sürükleyici, "çerez" niyetine okunabilecek bir ayrılık, hüzün ve hayal kırıklığı hikayesi.
Reklam