Öfkem zamana,
Öfkem yokluğuna,
Öfkem gidişime ,
Öfkem bu kadar ıssız kalışıma...
Dul kalmış yalnızlığımı teselli edecek
Hiçbir söz bulamayışıma bütün öfkem
Kim bunlar ,diyorum. Yabancılar diyor. Dağdan gelip bağdakini kovanlar. Peki senin onlarla ne ilişkin oldu ,diyorum. Beni boş bulunca kapımı kırdılar ,içeri girip yerleştiler. Koruyanım yoktu ki, hepiniz bırakıp gitmiştiniz beni,hepiniz. Sanki yıllar yılı sizi barındıran ben değildim. Bir kopan pir koptu. Yaşamınızda bu kadarcık yer etmediğime yanarım.
