Reklam
"Gitti mi?" diyorum, ruhum sökülüyor sanki. Zorlukla yutkunuyor, sonra “Gitti”diyor.
“Tek kelime etmeden mi?”diyorum. Sonra elini destekler bir ifadeyle dizime yerleştiriyor. Gözlerim gözlerini bulduğunda onun dahi boğulduğunu görüyorum.
“O hep öyle gitmedi mi senden?”diyor. Susuyorum.
Yağmur yağıyor Ömür Hanım. Gökten değil, yüreğimin boşluğundan ömrümün ıssız toprağına.Ve ben,sonsuz bir düzlükte bir küçücük,bir silik nokta gibi eriyip gidiyorum. Seslensem kim duyar sesimi yalnızlıklar katından ?
Kendimi defalarca buldum, defalarca kaybettim. Gerçek adımı hatırlamıyorum. Kimliğimi bir çocuğa sattım. Çirkinleşmek için çok uğraştım. İsteyene ruhumu kiraladım. Vücudumdaki dikiş sayısını artık bilmiyorum. Hayatımı diktiler, oysa yırtmak için çok uğraşmıştım.
Reklam