Neşeli, canlı, kendi yaşamına ve diğerlerininkine değer veren biri olarak sonsuza dek hatırlanacaktı. Hırsı, güzelliği, ışığıyla ölümsüzleşmiş. Acı dolu bir süreç ya da hüzünlü bir son yoktu. Sadece enerjisiyle, sınırsız potansiyeliyle, ardında bıraktıklarıyla hafızalara kazınmıştı.
Ama yokluğu yine de ağır geliyordu. Kayıplar tezat şekilde ağırdı. Yüreğe acımasızca oturuyordu.