"Ne yapmak için özgür olmalıyız?" Hendrich gülümsedi. "Bizler çok uzun yaşıyoruz, Tom. Fazla uzun yaşıyoruz. Uzun ve gizli hayatlar yaşıyoruz. Ne gerekirse onu yapmalıyız:"
"Güzel. Yemek yemeyi, müziği, şampanyayı, ekimde nadir görülen güneşli öğleden sonralarını sevmene izin var tabii. Şelale manzaralarını, eski kitapların kokusunu da sevebilirsin ama insanları sevmeyi aklına bile getirme. Duydun mu beni? Sakın insanlara bağlanma ve karşına çıkan insanlara karşı olabildiğince az şey his setmeye çalış. Yoksa yavaş yavaş aklını yitirirsin."
"Ama önceye dönebilmenin hiçbir yolu yok. Geçmişle yapabileceğimiz tek şey, onu sırtımızda taşımak ve ağırlığının gitgide arttığını hissederken altında kalıp ezilmemek için dua etmek."