Bir içedönüğün kendi iç dünyasındakileri dışarıya çıkarıp bir yandan da hala kendi dünyasında yaşamaya devam etme çabası bir tezattır.
Başarmış bir sanatçı olmak için yetenek çok önemliydi ama işin sadece küçük bir kısmıydı. Burada başarmış ifadesini özellikle kullanıyorum çünkü burada sözü geçen başarıdan kastım , toplumca onaylanmış ve paraya dönüşmüş bir başarı. Oysa insanın tek başarı kriterinin bu olmaması gerektiğini artık biliyorum.
Sabahattin Ali, İçimizdeki Şeytan adlı kitabında içe dönüklerin sosyallikle ilgili sözcüsü olur:
(Affedersiniz İçedönük)
“…Başkasının yolu, hiçbir zaman senin yolun olmayacak. Karmaşadan kendi sükûnetini, kaostan kendi huzurunu damıtmayı bilmek, bir içedönüğün ustalaşacağı en yüce sanat.”
“Uzun vadede büyük potansiyeli olan bir şeyi, sırf anlık stresine dayanamadığın için asla bırakma.”
~Seth Godin/ Dip