Cenk Çakır
@slanski17
İnstagram:cenk017
Müh.
Çanakkale/Biga
Çanakkale, 28 Mart
443 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Uzun zamandır polisiye - gerilim okumamıştım. Grange ile eski günlere dönmek güzel oldu.
Özellikle 2. Dünya Savaşı zamanı içerisinde kurgulanan eserler bana daha bir okunası olmakla birlikte, daha bir sürükleyici gelmekte. Glenn Meade' nin Sakkara' nın Kumları, Kar Kurdu ve Brandenburg eserleri gibi çok operasyonel ağırlıklı olmasa da, daha çok toplama kampları ve ırk kavramı üzerinden bir eser olmuş. Sonuna doğru bir aksiyon bekliyorsunuz ama beklentilerin uzağında bir bitiş olmuş. Yine de okunası ve sürükleyici.
Şimdiden herkese mutlu seneler..
Reklam
Abdülhamid mi, Kızıl Sultan mı?Tarih
Öncelikle belirtmeliyim ki; eserde ne günümüzdeki sevenleri tarafından Batı karşıtı (Elçi tokatlayıp, ajanları sarayından kovan...) Abdülhamid, ne de muhalifler tarafından ‘’kan kusturan’’ düşünceye olabildiğince müdahale eden hatta hiç tahammül edemeyen, jurnallerle birçok aydını sürgüne gönderip, bilinmeyen!! şekilde ölmelerine neden olan (Namık Kemal, Mithat Paşa gibi...) bir ‘’Kızıl Sultan’’ var.
Yazar, Fransızcayı çok iyi bilen, alkoller arası kardeşi Murad kadar olmasa da iyi, bilmem polisiye yazarına Mecidiye nişanı gönderecek kadar sıkı bir polisiye okuru, sarayında opera ve tiyatro için ayrı bir sanatçı grubu olan, ülkede Batı tarzı reformlar yaptığı, kız okulları açıp, demiryollarını getiren, diğer yandan da Osmanlı’yı parçalamak isteyen dış mihraklara!! karşı ümmetini bir arada tutmak ve “şeyhülislamlar, müderrisler, tarikatlar, şeyhler” in tepkisini çekmemek için görünüşte İslâmcılığı benimseyen bir padişah portresini bize sunmaktadır.
Ancak şu bir gerçektir ki, Batı tarzı bir eğitim almış ve o kültürü tanımış padişah hiçbir zaman halkını o şekilde görmek istememiş, her zaman halkını yönetmek, istibdat altında bulundurmak istemiştir.
Orada olduğunuzu varsayarak okuyun.Hayat ve İnsan
Soykırım ile ilgili sayısız eser kitap, makale okumuş, belgesel veya film izlemiş olabilirsiniz. Artık bazı şeyleri görmek, duymak istemez "yeter artık" diyip her şeyi biliyorum da diyebilirsiniz. Herhangi bir şeyin tartışıldığı ortamda bile en kötücül, en berbat örnekler hep bu kamplar üzerinden betimlemeler yapılarak verilmekte, kötülüğün en uç noktası hala akıllara kazanmakta olan bu kamplardan artık bir şey duymak istemiyorum da diyebilirsiniz.
Ancak hayatta kalmak için çalışan, savaşan bu insanların bir amacı vardı içlerinde umutları, bitmek tükenmek bilmeyen ümitleri. Bu yüzden belki okumak istersiniz.
Reklam