Kitabın sonu her ne kadar kafamı karıştırsa da Palahniuk akıcı diliyle yine beni içine çekmeyi başardı. Neredeyse her sayfada altını çizmek istediğim bir yerler oldu ve bu çoğu kitabı okurken başıma gelen bir şey değildir. Birçok cümle beni bir şeyler hakkında düşünmeye itti. Geçmişimi, şu anımı ve olduğum kişiyi sorgulamamı sağladı. Medyayı, onun kölesi olmayı, medyanın insanları nasıl yönlendirdiğini tekrar gözden geçirmemi sağladı. Okurken çok keyif aldığım ve düşündüğüm bir kitap oldu. Teşekkürler bu kitabı hayatıma katan minik kalpli kız.