"Yaşamayı, ölmek isteyen bir çocuktan öğrenen bir kızın hikâyesi."
Kitabın ilk 200 sayfası bana göre boş ve sıkıcıydı. 200 sayfa dayanabilirseniz çok güzel bir kitap yine de. Ayrıca ne kadar ilk 200 sayfayı okurken sıkıldım falan deseniz de kitap garip bir şekilde kendini okutuyor ve 200 sayfa nasıl geçti anlamıyorsunuz.
Geçmişimizde yaşadığımız travmaların, ailenin gelecekteki ve şuan ki hayatımıza ne kadar etki ettiğini bu kitapta çok net görebiliyoruz. Ana karakterin yaptığı şey birden kafasına estiği için yaptığı bir şey değil yani. Çocukluğunda ki travmalar yüzünden içinde biriken acı ile yaptığı bir şey.
Sonunun etkileyeci olduğunu ve yazarın bu duyguyu bize gerçekten geçirebildiğini düşünüyorum. Hatta bu duygunun bize bu kadar iyi geçmesi aynı şeyi yazarın da yaşamış olması...
Geçen sene filme de uyarlanmış bu kitap ama bana sorarsanız rezalet bir filmdi. Bu yazı da filmden de bahsetmek için okudum sırf tamamını ama bomboş bir filmdi. Kitapla tek benzer yanı ana karakterlerin adlarıydı. Eğer filmi beğendiyseniz kitabı kesin okuyun çünkü 100 kat daha iyi kitabı. Film ise kitabı önceden okuyanlar için koskocaman bir hayal kırıklığı.
Sonuç olarak diyeceğim şu ki bu kitabı size öneriyorum. Gençlik ve dram kitabı okumayı sevenler ise kat kat daha çok beğenecektir.
Kitaba puanım: 9/10 , 1 puanı ise ilk 200 sayfa yüzünden kırdım.