e
@sm00kth
18 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
unutulur mu derin şafaklarda
seninle geçen mesut dakikalar
birer şarkı gibiydi dudaklarda
güneşler, yıldızlar ve şahikalar
Reklam
ondan ayrıyken hasretini çekiyordum ama o yanımdayken de daha iyi durumda olmuyordum. onu kıskanıyordum. onun için değersizliğimin farkındaydım. aptal gibi somurtuyor ya da kendimi küçük düşürüyordum ancak yine de görünmez bir kuvvet beni ona doğru çekiyordu ve onun odasının eşiğinden adımımı attığım zamanlarda elimde olmadan hazla titriyordum.
acı acı güldüğümü hissettim. insanlara olduklarından başka gözlerle bakmakta ısrar edişime içerliyordum. yirmi dört yaşına geldiğim halde hâlâ çocukluğumun saflığından kurtulamamıştım. basit, hatta belki de hiç güzel olmayan bir resim bende ne müfrit intibalar bırakmış, ne geniş ümitler doğurmuştu. o soluk insan yüzüne kitaplar dolduracak kadar çok manalar vermiş, onda, hakikatte asla mevcut olmayan vasıflar bulmuştum.
bedeni, yeni açmış yaprakların hayranlıkla izlediğimiz yeşilliğine sahipti; zihni, aklından geçenleri tıpkı bir yabani gibi hızla yorumlama yeteneğine sahipti; duygusal olarak çocuk, keder söz konusu olduğunda ciddiydi; hem şato sahibi hem de genç sevimli bir kızdı. böylece, hiç yapmacıksız oturuşu, kalkışı, susuşu ya da bir şeyler söylemesiyle hoşa gidiyordu.
ve kasım yağmurları kırınca belini son umutların
bir dürülü yorgandır gurbet eşikte
Reklam