İlke
@smbh
37 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Objektif bilgi bulmanın imkansız olduğu bu konuda ayakları yere sağlam basan bir çalışma okumak ümidiyle elime aldığım bu kitapta aradığımı hem buldum hem bulamadım. Demografik özelliklerle ilgili anket kısmı bilgilendiriciydi ancak siyasi talepler kısmının genişletilmeye ihtiyacı olduğunu düşünüyorum. Talep edilen "yerel yönetimlerin yetkilerinin artırılması, demokratik özerklik ve federal yönetim" biçimlerinin kısaca tanımlanması ve kapsamlarının kıyaslanması faydalı olurdu. Sayısal veriden ziyade verilerin yorumlanmasını okumak isterdim. Dolayısıyla kitap bu haliyle Kürt nüfusu hakkında tam bir resim sunmuyor, ileride yapılabilecek çalışmalar için bir kaynakça halini alıyor.
Sonder (isim, İngilizce): sokaktan geçen herkesin kendi hırsları, arkadaşlıkları, rutinleri ve endişeleriyle dolu; en az bizimki kadar zengin ve karmaşık hayatlar yaşadıklarının farkına varılması
Beğenmedim. Yazarın iddiaları çok kuvvetli ama temeli yok. “Farelere az yemek verdim bakın nasıl uzun yaşadılar” diye bir önerme olamaz, tıp doktoru olan birinin hayvan deneylerinin kanıt piramidinin en altında yer aldığını bilmeme ihtimali yok. Kitabı dinlerken sabah programlarına çıkan şovmen doktorlardan biri konuşuyormuş gibi hissettim.
Yazarın “Öğle yemeğinden sonra uykunuz geliyorsa yemeyin”, “Meyveyi kabuğuyla yerseniz cildiniz güzelleşir”, “Soğan çocuklar için zehirdir” gibi fantastik açıklamaları var. Tıp doktoru fakat antropolojiden tutun bitki ve hayvan fizyolojisine, çocuk yetiştirmenin inceliklerinden tutun gıda mühendisliği, iyi yemeğin püf noktaları ve evrime kadar her konuda her şeyi biliyor. Günde tek öğün yemenin kelliğe dahi çare olduğunu iddia ediyor. En güldüğüm kısım, doktor beyin “bunları televizyonda da anlattım ama bilimsel değil diyip sansürlediler :(“ serzenişi oldu :D
Dediği şeylerde doğruluk payı olsa dahi üslubu yüzünden zor bitirdim. Diyabetik retinopati ve diyabetik ayak, ona göre insanın yemeğe giden yollarını tıkama yöntemiymiş. Görme duyumuzu kaybedince yemeği de göremeyiz diye ciddi ciddi açıklama yapıyor. Hatta “Böyle gidersek doğuştan gözleri ve ayakları olmayan bir yaratığa evrileceğiz!!!” diye de ekliyor. İbretlik bir kitap, okumayın.
Günlük ve onu okuyanın yorumu arasında gidip geldiğimiz ilk kısmın hem anlatımını hem merak ettiren hikayesini sevdim ama ikinci yarısı ilk kısmın temposuna ulaşamamıştı.
Bir de yazarın adını bilmeseydim de Gurbet’i bir erkeğin kurguladığını tahmin ederdim gibi geldi.
Ulysses’i okumadan önce yazarla tanışmak için almıştım ama o kadar sevmedim ve o kitabı elime almamak için o kadar direttim ki bitirmem aylar aldı. Araya farklı kitaplar girdikçe iyice soğudum ve kitap okumak keyif veren bir iş olmaktan çıkıp bir ödev haline geldi.
