Sıcağı, üşümenin ne olduğunu öğrendiğimiz için severiz. Işığı ise karanlıkta kalmanın ne olduğunu bildiğimiz için. Bazen mutsuzluk ileride yaşanılabilecek mutluluğun itici gücü olabilir. Konfor alanından çıkmış insan, daha vahşi olabileceği gibi daha sevecen, daha yaratıcı daha insancıl da olabilir.