Görüyoruz ki insan mefhumu, insan zihninde ikili, neredeyse birbirine tamı tamına zıt iki anlam yaratır. "İnsanız"ifadesinin anlamı: hata yaparız, güçsüzüz, bedenselizdir. "İnsan olalım" çağrısı üstün bir şeylere sahip olduğumuzu, daha ulvi görevlerimiz olduğunu, bencilliğimizi bırakıp, iyiliksever olmamız gerektiğini telkin eder. "Sen insanı olandan bahsediyorsun" diyerek azarlıyor İsa Petro'yu, ilahi olanı insani olanın karşısına koyarak. İnsancıllık, insanilik, hümanizm "insan" kelimesinden gelir ve daha üstün, ahlâkî eğilimleri işaret eder. İnsan ismine aynı oranda bağlı mefhumların bu ikili anlamı, insan fıtratındaki iki katmanlılıktan kaynaklanır. Bu katmanlardan birinin kökeni dünya iken, diğeri "semadan" gelir.