Yas bizim içimizde, en derinimizde...
Günler, aylar, yıllar geçse de söküp atamam içimden seni.
Yaşamak istemem ama yaşarım senin için, sen yaşamasan bile.
Unutamam senin acılarını, üzüntülerini, kırgınlıklarını...
Sahip çıkarım hâlâ onlara.
İçimde büyütürüm seni, sana olan sevgimle...
Kendi benliğimi yitirirken senin benliğini korurum. Nasıl göze alabilirim seni yitirmeyi?
Kalbimi söküp atmak istesem de nasıl kıyarım senden kalan acılarıma, üzüntülerime, mutluluklarıma, sevgime...
Şimdi sadece susuyorum, nasıl anlatırım senden başkasına içimdeki büyük yangını...