Sümeyye EFE

Nereye bakarsam bakayım bulamıyorum kendimi.
Siz farklı tepki vermeyi öğrenene kadar hayat sizi tekrar tekrar aynı duruma maruz bırakır.
Senin yokluğun bir hân-i felâket, Her köşe gözyaşımla dolu, her anımı hüzün örter, Kalbimde bir yangın, söndürülmez, Ey pâre-i canım, gel de gör ne hâlim var.
“Hayat budur işte; hep giden birileri olur. Ne yürek unutur, ne özlemler ölür. Bunlar sevgimizde yaşamaya devam eder.”
Evim şenlensin sohbete gel de.