Sümeyye EFE

Yeşil pencerenden bir gül at bana Işıklarla dolsun kalbimin içi
Bin acıyı bir gülüşle gizledim, bir gülüşü bin acıyla izledim.
“Baktığını görmeyen yaktığını görür mü hiç?”
Onunla beraber umutlarım da gitti sanki. Dayanma gücüm, mücadele ruhum, yarınlarım gitti peşi sıra.
Seni soğuk bulanlar, ısıtamayanlardı.