Ama sen, ben yaşadığım sürece bu çığlığı duymayacaksın ancak öldüğüm takdirde bu benden kalan sana ulaşacak, benden, yani seni herkesten çok sevmiş, ama senin tarafından hiç tanınmamış olandan, hep seni beklemiş, ama senin tarafından hiç çağrılmamış olandan kalan bir miras.
Birçok okuldan, birçok yerden ayrıldım, ayrıldığımı anlayamadım. Bundan nefret ediyorum. Ayrılışlarım acıklı, hatta kötü olabilir, ama bir yerden artık ayrılıyorsam bunu anlamak istiyorum. Bunu anlamadığınız zaman kendinizi daha kötü hissediyorsunuz.
Bütün kötü günleri mutlu geçirilmiş bir tek gün silebilir. Yaşanmış ve unutulmamış olan acılar, gözlemler, hüzünler, umutsuzluklar bizim ruhumuzu bizimle sırdaş olan ruha bağlayan birer bağdan başka nedir ki aslında?