Kitabın kahramanı Deniz odasında asılı duran gökyüzü tablosuna bakarken hikaye başlar. Deniz gökyüzünün neden mavi olduğunu düşünürdü. Babasına göre gökyüzü, kendi yansımasını izleyebilmek için her sabah kendini maviye boyarmış. Bir gün uzunca bir duvarın denizi ortadan ikiye ayırdığını fark edince duvarı nasıl yıkabileceğini düşünmüş. Çareyi bir alaca kuşla kendini özdeşleştirerek kanatlanmış ve yükseklere uçmaya çabalamış. Yükseldikçe duvar daha küçük görünmeye başlamış. Derken duvar görünmez olmuş. Gururla ” Buradaki işim bitti. Yıkılacak yeni duvarlar bulabilmek için artık uzaklara uçmalıyım.” Ben sadece kitabın ilk başta nasıl ilerlediğini yazdım.İyi Okumalar:)
Karanlık ladin ağaçları ormanı, donmuş nehrin her iki yakasında yer alıyordu. Arazi öylesine cansız, ıssız ve soğuktu ki hüzün kelimesi bile onu tanımlamada yetersiz kalıyordu. Sessizlik her yanı