Hatice
@soheavy
Lisans
Bursa
Bursa, 25 Ocak 2000
144 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitabın akışına uyum sağlamakta oldukça güçlük çektim. Fakat kitabın konusu daha ilk sayfalardan itibaren beni etkilediği için devam ettim. Başlarda kitap hakkında hiçbir çıkarım yapamayacağımı düşünürken kitabın son sayfalarında aklımda onlarca soru birikti.
Yazarımızın tek romanı, bunun dışında denemeleri ve düşüncelerini kaleme aldığı diğer yazıları var. Bu roman da aslında tam bir olay örgüsüne sahip değil, durum-kesit tarzı yazılmış. Yani bir çok yerde karakterlerimizin düşüncelerini okuma fırsatı buluyoruz. Kitabımız iki farklı hayattan bahsediyor, her iki hayatında hem sade bir dille anlatılması hem de kitabın cümleleri ardına gizlenmiş diğer anlamların zaman zaman beni ürkütmesi ve rahatımı bozması kitabı oldukça beğenmemi sağladı.
İlk medeniyetlerden günümüze kadar olan medeniyet destanını ortaya koyan bu eser, bu konu için giriş düzeyinde bir eserdir. Medeniyetlerin en temel özelliklerine değinerek oluşturulmuş bu kitap, derinlemesine bilgi sahibi olabilmek için yeterli değildir. Belki de bu yüzden beni yeterince mutlu etmedi. Evet, medeniyetlerin düşünce şekillerine, sanatlarına, dinlerine değinmesine rağmen bana Lise Tarih Ders Kitabı'nı anımsattı. Belki de bu giriş kitabını okumak için geç kaldım. Okumaya yeni başladığım zamanlar okumuş olsaydım, güzel temiz ve basit bir temel atmama yardımcı olurdu fakat şu an için beni yeterince mutlu etmedi.
Konusunun güzel fakat dilinin çok hafif olduğunu düşündüğüm, uzun zamandır okuduğum ağır sayılabilecek kitaplardan sonra bana ilaç gibi gelen, bir yandan zihnimi dinlendirilen bir yandan da ufak ufak zihinsel sorgulamalar yaptıran bir eser.
Kişisel menkıbe kavramından yola çıkarak insana hayat amacını, olması gereken yolu sorgulatıyor. Fakat anlatım yüzeysel olduğu için bu sorgulama çok ufak düzeyde kalıyor ve kitap sizi rahatsız ederken tatmin edemiyor.
İlk sayfalarında "Cahit Zarifoğlu anlaşılmamak için mi yazıyor?" serzenişlerinde bulunduğum fakat ilerledikçe kendini bana açan ve yer yer ruhumu bana anlatan bir kitap oldu.
Kitabımız o çok bilindik ve kısa cümleyle başlıyor: Ne çok acı var. Cahit Zarifoğlu her ne kadar kitabın adına "Yaşamak" dediyse de kitapta ağırlıklı olarak acı ve hüzün var, bu yüzden giriş cümlesi bile kitabı özetler nitelikte. Cahit Zarifoğlu'nun oldukça içten ve samimi bir dille yazdığını düşündüğüm bu kitapta aslında birçok yerde kendimi buldum. Kendimi ve insanlığı... Yaşanan olaylar farklı olsa bile insanların duygularının ortak olduğunun ve kendi duygularım kadar çevremdekilerin duygularının da önemli olduğunun bir kez daha farkına vardım. Bunların dışında Necip Fazıl, Sezai Karakoç ve İsmet Özel gibi diğer şairlerimizden anekdotlar olması kitabı bir adım öne çıkarıyor.
Her cümlesi samimiyet kokan bir gurbet öyküsü.
Kitabı elime ilk aldığımda bu kadar güzel bir hikayeyle karşılaşacağımı düşünmemiştim. Beni oldukça şaşırtan bu kitap, göç ve göçmenlik konularını ele alıyor. Yazarımızın bu konular hakkında oldukça bilgi topladığını, bilgi sahibi olduğunu kitabi okuyunca görüyoruz. Bu nedenle kitap samimi bir öykü olmasının yanı sıra sizi bu konuda bilgi sahibide yapıyor.
