Cennetin Hafriyatı
İnsan, cennet gibi bir yer bulduğunda ilk iş orayı cehenneme çevirmek için mi uğraşır? 
Son Ada, tam olarak bu korkutucu sorunun peşine düşüyor. 
Zülfü Livaneli, baskıcı yönetimlerin, doğa katliamının ve toplumun derin uykusunun resmini o kadar sade ve keskin çiziyor ki, okurken kendi rahat hayatlarımızı sorgulamaya başlıyoruz. Kitapta barış dediğimiz o hassas dengenin, tek bir gücün emriyle nasıl vahşi bir çılgınlığa dönüştüğünü görüyoruz. Martılar sadece birer kuş olmaktan çıkıp sistemin uydurduğu hayali düşmanlara dönüşüyor. Ada halkı ise masum kurbanlar olmanın çok ötesinde, kendi rızasıyla özgürlüğünü teslim eden birer suç ortağı haline geliyor. Livaneli, insanın içindeki o karanlık boyun eğme isteğini ve doğadan üstün olma çabasını yüzümüze çarpıyor. Bu kitap, kitaplıklarda tozlanan hayali bir ülke olmaktan çok uzak, her sabah uyandığımız, beton binalarımızda sessizce onay verdiğimiz o bildik ve gri gerçeğin ta kendisi.
Güç, zalimin elinde bir silaha, korkağın elinde bir kalkana dönüşür.
Son Ada, tam olarak bu korkutucu sorunun peşine düşüyor. Zülfü Livaneli, baskıcı yönetimlerin, doğa katliamının ve toplumun derin uykusunun resmini o kadar sade ve keskin çiziyor ki, okurken kendi rahat hayatlarımızı sorgulamaya başlıyoruz. Kitapta barış dediğimiz o hassas dengenin, tek bir gücün emriyle nasıl vahşi bir çılgınlığa dönüştüğünü görüyoruz. Martılar sadece birer kuş olmaktan çıkıp sistemin uydurduğu hayali düşmanlara dönüşüyor. Ada halkı ise masum kurbanlar olmanın çok ötesinde, kendi rızasıyla özgürlüğünü teslim eden birer suç ortağı haline geliyor. Livaneli, insanın içindeki o karanlık boyun eğme isteğini ve doğadan üstün olma çabasını yüzümüze çarpıyor. Bu kitap, kitaplıklarda tozlanan hayali bir ülke olmaktan çok uzak, her sabah uyandığımız, beton binalarımızda sessizce onay verdiğimiz o bildik ve gri gerçeğin ta kendisi.
Güç, zalimin elinde bir silaha, korkağın elinde bir kalkana dönüşür.
Kitap, insan zekâsını sayılarla, kafatası ölçüleriyle, IQ testleriyle ya da biyolojik kategorilerle “nesnel” biçimde ölçtüğünü iddia eden bilimsel yaklaşımları eleştiriyor. Gould’un iddialarından biri, bilimin kendini tarafsız sanırken dönemin önyargılarını da yanında taşıdığı olmuş. Özellikle 19. ve 20. yüzyılda bazı bilim insanları, zekâyı ırk, sınıf, cinsiyet gibi kategorilerle ilişkilendirerek ölçmeye çalışmış; bunu da çoğu zaman eşitsizlikleri meşrulaştırmak için kullanmışlar. Gould bu kitapta kafatası hacmi ölçümlerinden IQ testlerine kadar birçok örneği inceliyor ve bu “ölçme” girişimlerinin ne kadar sorunlu varsayımlara dayandığını gösteriyor.
Kitap çok etkili olsa da Gould’un bazı tarihsel yorumları ve bazı bilim insanlarına yönelttiği eleştiriler sonradan tartışılmış. Yani kitap mutlak son söz değil ama bilim, ideoloji ve insan doğası üzerine düşünmek için hâlâ çok değerli bir başlangıç.
İnsanın Yanlış Ölçümü, “insanı ölçüyoruz” derken aslında kimi zaman kendi önyargılarımızı ölçtüğümüzü hatırlatan önemli bir kitap. Bilimin yalnızca verilerden değil, o verileri yorumlayan insanlardan da oluştuğunu göstermesi bakımından özellikle okunmaya değer. Okuması zor ve aşırı dikkat gerektirse de ilgilisi yeterince tatmin olacaktır.
Gerçek cesaret, alkış beklemeden bedel ödemeyi göze almaktır.·176 syf.·
10/10
2026 64. kitabı
Pál Sokağı Çocukları, çocukluğun üzerine yazılmış bir roman değil; çocukluk kılığına bürünmüş bir insanlık ağıtıdır. Ferenc Molnár, birkaç çocuğun oyununu anlatırken, aslında insanın dünyadaki yerini
Bir Kimya Meselesi, sadece bir kadının başarı öyküsü değil; toplumsal normlara, önyargılara ve erkek egemen bilim dünyasının katı duvarlarına karşı verilmiş muazzam bir sarsılmaz duruş hikayesi. Dönemin sığ ve kadını sınırlandıran düşünce yapısı göz önüne alındığında, ana karakter Elizabeth Zott'un hikayesi edebi açıdan son derece ilham verici ve güçlü. Üzerinden yıllar geçmesine rağmen günümüz dünyasında da kadının iş hayatındaki var olma mücadelesinin benzer yönler taşıması, romanın altını çizdiği temaları çok evrensel ve güncel kılıyor.
Kitap; sarsılmaz dostlukları, hayattaki yalnızlıkları, kurumsal çürümeyi ve insan çelişkilerini okuyucuyu hiç boğmadan, son derece akıcı, sürükleyici ve yer yer eğlenceli bir üslupla sunmayı başarıyor. Tek bir konuya saplanıp kalmaması, yan karakterlerin hikayeyle çok güzel harmanlanması romanı katmanlı hale getirmiş.
Bir diyetisyen adayı olarak, Elizabeth’in yemek pişirme eylemine getirdiği radikal yaklaşım beni ayrıca etkiledi. Mutfaktaki o geleneksel kalıpları yıkıp; yemek yapmayı sadece fizyolojik bir ihtiyaç değil, besin değerleri ve yemeğin kimyası üzerinden şekillenen bilimsel bir süreç olarak ele alması muazzam bir aktarımdı. Bilimi laboratuvardan çıkarıp gündelik hayatın tam merkezine taşıması, bilgiyi teoride bırakmayıp yaşatması kitaba dair en sevdiğim detaylardan biri oldu. Bilimin ışığında yürümeyi seven, toplumsal dinamikleri sorgulayan herkesin keyifle okuyacağı harika bir başyapıt.
öncelikle yurtdışında bu kadar popüler olup çok okunmasına rağmen türkiye’de nerdeyse hiç duyulmamasına şaşırdığım bir kitap oldu. benim de Sıdıka Tunç Candoğan’ın önerisiyle haberim oldu, iyi ki de olmuş. kitabın yazarı çok başarılı bir profesör, pankreas kanseri ve son birkaç ayının kaldığını öğreniyor. üniversitesinde ‘the last lecture’ isimli bir konuşma yapıyor -konuşmayı youtube’da bulabilirsiniz- sonrasında zaten birkaç ay içinde kansere yenik düşüyor. kitap ise 48 yıllık yaşamından öğrendiği şeyleri, tavsiyelerini içeriyor ama klasik bir şekilde değil, Randy Pausch öleceğinin farkında olan, ortalama süresini bilen ve tüm bunlara rağmen o sağlıklı kafa yapısını, mentali koruyan bir adam. bu beni özellikle çok şaşırttı, inanılmaz geldi. bir insan nasıl bu kadar dayanıklı, zeki ve aynı zamanda duygusal, duygusal zekası yüksek olabilir diye düşündüm durdum kitap boyunca. kitap hayatından kısa kesitleri ve onlardan çıkardığı dersleri, kendi önerilerini içeriyor. dili basit ve su gibi akıp giden bir kitap. ilgisini çeken herkese öneririm <3
