Beni böyle bir gün asla gelmeyecek diye yersiz bir inanca sürüklemiş olan her şeye rağmen, istesem de istemesem de hemen ertesi gün, insan toplumunun bir üyesi olarak “günlük hayat”a başlamak zorunda olduğumu anlatıyordu bu haber. Sadece bu bile içimi titretmeye yetti.
Ölüm hükmünü giymiş bir suçlu intihar etmez. Hayır, görüldüğü gibi zaman intihara uygun değildi. Onun için daha iyisi, beni öldürmek lütfunda bulunacak bir şey beklemeliydim. Eninde sonunda bu, beni hayatta tutmak lütfunda bulunacak bir şeyi bekliyordum demekle aynı yola çıkıyordu.