Şov Devam Etmeli Güzel Kardeşim
Yatağıma yatıp uykuya daldığımda rüya görmeye başlıyorum.
Her şey çok net, bilincim uyanık olduğum kadar açık.
Yol kenarında uyanıyorum. Sanki geceden orada uymuş gibi.
Bir sürü terslik var. Her şey çok farklı, eski gibi.
İnsanlar niye böyle giyiniyor.
Yoldan geçen birine tarihi soruyorum.
Nasıl yani?
Doğduğum gün!
.
.
.
Az önce kardeşimle bu konu üzerine hayaller kurduk. Daha doğrusu ben bunun üzerine konuşmaya başlamış bulundum, o da "Abi ben de geleyim mi?" diye sordu. :D dedim "atla". Başladık kurgulamaya.
Ne yapardık böyle bir şey olsaydı?
Şöyle olur, böyle olmamalı diye de kendimizce kurallar koyarak devam ettik.
(geçmişteki bize etki edemeyiz, izleyebiliriz sadece.
geçmişteki biz 2018'e gelene kadar rüyayı yaşayacağız, 2018'de o gece uykuya daldığında bizde uyuduğumuzda, ilk gecenin sabahına uyanacağız. rüya bitecek vs.)

Ortaya çıkan istekler ve muhtemel durumlar:
-Rüya biterken iki katı yaşlanmış olacağız, rüyada bile olsa çok uzak, ürkütücü.
-Ee babamdan daha büyüğüm ben :)
-Bu arada senin(kardeşimin) doğmana daha 4 sene var.
(-"Ben n'olcam? Herkes doğduğu zamana gidiyorsa bana anlatırsın olanları". "-Ahahaha anlatırım")
-Ailemiz bizi tanımazdı. Onlarla nasıl tanışırdık? Aile dostu olmaya çalışırdık. Diğer türlü nasıl yakın olabiliriz ki?
-En mutlu anları yaşamak. Kendimizi izlemek, doğum günlerini görmek, gezmek, düğünlere katılmak (herkes orada).
-Kardeşim bebekliğinden beri kendisinin videolarının olması talebinde bulundu. kayıtları rüya sonunda getiremeyeceğimizi hatırlayınca yıkıldı.
-Şimdi hayatta olmayan akrabalarımız, tanıdıklarımız, dostlarımız... Ağlamadan duramazdık ki, hemen boyunlarına atlayıp ağlardık büyük ihtimalle. Durumu da açıklayamazdık. Dedem, babaannem, anneannem, eniştem, daha 30'unda dünyadan gideceğini bilerek. of !
-Belki de en iyisi o zamanları yaşamaya çalışmak, böylesi insanı daha az üzer.Keşke uyumadan o zamanın sayısal sonuçlarına baksaydık rüyada da çalışacağız. Sonra ilk sayısal loto çekilişinin 1996'da olduğunu öğrendik, bu ihtimal de iptal oldu. Kolay paraya amma da meraklıymışız yahu. Neyse zaten uyumadan önce bakmamış olurduk sayısal sonuçlarına.
-Daha onlarcası...

Biraz "Groundhog Day", biraz "Inception", biraz "Regular Show" tadında oldu ama keyifliydi.

Bir anlığına da olsa geçmişe gitme ihtimaliyle 1 saate yakın konuştuk. Başlarda keyifli şeylerden bahsetsek de sonra gerçekçi yaklaşmaya başladık. Geçmişe gidemeyecek olmamızın hüznü çökünce midemiz bulandı. Üzüldük.

Geçmişe olan özlem, küçükken farkında olamadığımız değerler, anın değerini bilememek, romantizm, bencillik... ne derseniz artık. Elden bir şey gelmiyor oluşu çaresiz hissettirdi. Bir kere yaşıyoruz. Geri dönüş yok. Şu andan başka gerçek yok. Ne dün var, ne de yarın.

Varoluşun çaresizliğini bir kez daha bu şekilde hissettik.
Niye böyle bir şey yaptık ki biz?
Sanırım öğreniyoruz.
Şov devam etmeli.
https://www.youtube.com/watch?v=uKLMYZlbIb8
bonus:
https://www.youtube.com/watch?v=_Jtpf8N5IDE