Kitap hakkında şöyle düşünüyorum (spoiler içerir) :
Okurken çok fazla yerde duygulandığımı söyleyebilirim. Ölümlerin ardı arkası gelmiyor ve daha fazla ne olur dendiği anda daha da fazlası oluyor.
- En çok erkek çocuklarının ölmesine üzüldüm
- Sonra kızlarının çocuklarını doğururken ölmesine üzüldüm.
Çok fazla ölüm vardı kitapta, hikayeyi anlatam ve yaşayan kişiye çok sabır diledim okurken. Yaşamı gerçekten zordu ama hiç isyan olmaması ve sürekli içlerinde umut barındırmaları çok hoş. Şahsen bende o kadar umut kalır mıydı emin olamıyorum.
Şimdi düşününce kitapta çok fazla anlayış vardı, umut vardı, sevgi çok barizdi, anne kucaklayıcıydı, baba eve ekmek getirendi, anne aileyi birleştirendi, çocuklar neşeydi. Böyle bi kitaptı.
Ayriyeten doğru mu düşünüyorum bilmiyorum kapaktaki 7 çizginin anne-baba- kız çocuk- erkek çocuk- damat - torun - öküz olarak yorumladım. Bence farklı bir yorum olmuş