Gülben SOYSAL

Gülben SOYSAL
@soysalgulben
Ne çok güldün, ağlamamak için.
Yazar
Lisans
İzmir
45 okur puanı
Ekim 2024 tarihinde katıldı
Sabitlenmiş gönderi
“Kendimizi affettikçe, dünya, daha güzel bir yere dönüşür. Kötü biri olduğunuza inanarak, iyi biri olamazsınız.”
Alıntı
Reklam
Hayır geç kalmadın. Çünkü yaşam, bir şeyleri “kaçırmakla” değil, bir şeyleri kaçırdıktan sonra dahi, bir diğerini bekleme cesaretini kendinde yeniden bulmakla ilgili bir şey. •Gülben
Her yere varmayı denedin. Ama kendine bir adım atmaya bile yeltenmedin. Her şeye kucak açtın, alabildiğince şeyi kucakladın. Ama kendine kadar uzatmadın kollarını, ait olmadığın masalarda oturdun, terk etmekten, vazgeçilen olmaktan korktun. Ama kendinden vazgeçmekten, kendini terk etmekten korkmadın. Umarım bir gün kendine varmayı da, denersin, umarım ömrün boyunca aradığın o çiçeklerin aslında senin bahçende yetiştiğini, sadece görmekte güçlük çektiğini fark edersin. •Gülben
Çok güçlü görünmeye çalışmanın altında yatan çok kırılgan bir nokta var. Ve zaman zaman hepimiz o noktaya gelebiliyoruz. Her şeyi tek başına halletmeyi öğrenmemiz, içimizde biriktirdiklerimizle bir şekilde yaşam yolculuğuna devam ediyor olabilmemiz, üzgünken bile, mutluluk maskelerini takıp, dış dünyaya karışabilmemiz, bizi dışarıdan, çok muazzam bir güçte gösterebiliyor. Ama içten içe kırıklarımız dökülüyor. Ve o kırıklar, bir an evvel devrilmemiz için bize zemin hazırlamış oluyor. Kendimizi sakladığımızda; olmadığımız biri gibi görünmeye çalıştığımızda, tüm yükü tek başımıza sırtlandığımızda, “güçlü” olacağımızı ve öyle görüneceğimizi sanıyoruz. İçimizdeki çatlaklar, dışarıdan görünmesin diye, evimizin dışını boyuyoruz yalnızca, içerideki çatlakları kapatmayı denemiyoruz bile. Oysa gerçek değişim dışarıda değil, içeride başlar. Şu bir gerçek ki, dışımızı hangi renge boyamış olursak olalım, içimizde halledemediğimiz bir şey varsa, rengimiz hep siyahtır. •Gülben
Kimse görmese, kimse bilmese dahi kendinde çok emeğin var. Nasıl bir yoldan geçip, düzlüğe ulaştığını, nelere göğüs gerdiğini, kaç kez yıkılıp, kaç kez yeniden kendini inşa ettiğini en çok sen biliyorsun. Ama yine de, küçümsüyorsun emeğini. Olduğun yer, olmak istediğin yerden farklı diye, yerini başkalarının yeriyle kıyaslıyorsun. Sen aslında en çok kendine haksızlık ediyorsun. Çünkü hiçbir şey, senin için kolay olmadı. Ve sen kolay gelmedin buraya. Bence tüm bunlar, kendine daha iyi davranman, kendine artık haksızlık etmemen, kendine daha çok inanman, inancını hep diri tutman için yeterince iyi bir sebep. •Gülben
1000Kitap
Reklam