Abbâs ibni Abdülmuttalib, “İki mesele sana karmaşık gelir de işin içinden çıkamazsan sana en sevimli geleni bırak, en ağır geleni al. Bunun sebebi şudur: Nefis kendisine ağır gelen şeye yürümekte gecikir. Bu gecikme ve zamanın uzamasıyla da nefse yabancı ve karmaşık gelen o şeyin doğruluğu ortaya çıkar.” demiştir.
İlim sahibi ilmini müzâkere etmez, yeni şeyler öğrenmezse öğrendiklerini de unutur. Her mezhepten yığın yığın kitaplar toplamış nice insanlar vardır ki günlerin geçmesiyle birlikte topladığı bu kitaplar konusunda körlüğü artar.
Hevâ-hevesin hâkimiyetinin güçlü oluşu davetçilerinin çokluğuyla olur ki hevâ-hevesin ve şehevî arzuların hâkimiyeti insanı etkisi altına alır. Şehevî arzuların etkisinde kalan akıl, çok açık bir şekilde çirkinliklerine rağmen, bunları bertaraf etmekten âciz kalır, mâni olmaya güç yetiremez. Bu durum gençlerde çok daha fazladır. Çünkü onların şehevî arzuları kuvvetli, kendilerine musallat olan hevâ-heves davetçileri çoktur.