Kalbimden koptuğunu hissediyorum.Sensiz
olmayı kabul edip seni sevmekten vazgeçiyorum.
Keşke bir şeylerin dair biraz inanç
olsaydı içimde.Fakat beni o kadar yalnız bıraktın
ki o kadar yanılttın ki ;sana dair en ufak bir umut
bile kalmadı bende.Halbuki canımı iatesen
nedenini sormadan verirdim ama sen bir nedeni
olmadan canımı yakmayı seçtin.Sanırım sevgi
tükendikçe öfkesi de örseleniyor insanın en başta
kin doluydum sana şimdilerde kırgın bile değilim
yani kuşlar kadar özgürsün bundan sonra
kanatların kırılsın demiyorum ama uçup gittiğin
her yer gurbet olsun sana merak etme benim
yüreğim bir daha yuva olmaz sana.Acıdan
ölsemde bir daha istemem seni..