O an anladım ki bir at kadar asildi yaşamak. Kırlarda koşan kısraklar kadar özgürdü insan.
Fakat her özgürlük, bir vedayı içinde taşırdı. Kimileri uçurum kenarında öğrenirdi yaşamanın bedelini kimileri ateşler içinde kavrularak görürdü kendi değerini..
Buydu yaşamak: Hırçın bir at gibi dolu dizgin koşmak, gül gibi dikenle sarmalanmak ve bülbül gibi feryat etmek.