gökçe
@sserendipce
hep böyle kalacağım: acayip, biçimsiz bir karışım...
Psikoloji
28 Mart
636 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
İki insanın birleşmesindeki sonsuzluk özü olmalı insan yaşamının. Özü olmalı güneşin. Özü olmalı sevişmeyi duyan ve duyuran gücün. Bizi saran sıcaklığın. Soğuyan gecelerin.
Reklam
İlaç alıyorum. Uyutuluyorum. Arkadaşlarım beni görmeye geliyorlar. Kimi çiçek, kimi meyve getiriyor. Sonra onlar kentin yaşamına dönüyor. Ben hastanenin sonsuz yalnızlığına. Geceler çok erken gelir hastanelere. Ama bitmek bilmez. Gün doğmak bilmez. Kış günlerinin hemen öğleden sonra kararıveren havasıyla birlikte akşam çöker hastane koridorlarına.
Reklam