Giden hep hüzünlüdür. Hep bir parçasının ardında bırakır, eksik ve noksandır yani. Ama gelende her zaman mutlu değildir ki. Bazı gelişler kavuşmak için değildir. Bazı gelişler, ayrılık içindir.
Asıl nasipli olanlar doğduğu yerde ya da doyduğu yerde değil de sevdiğinin olduğu yerde ölenlerdir.
Yolda olmanın en garip hallerinden biri hayat gibi, bir adım sonrasını bilmeden gitmektir. Yaşamak gibi bir şey; sen ne kadar plan yaparsan kader diye bir sırrın içinde bir nefes sonra ne olacağını bilmiyorsun ya, işte yolda tam onun gibi onlarca rota çiziyor, kendince planlar yapıyorsun ama bilmiyorsun karşına neler çıkacak.
