Bu yazarı duymayan yoktur diye tahmin ediyorum çünkü kitaplarından herhangi biri bir şekilde çoksatanlar arasına girmeyi başarıyordu. Ben ilginç bir tercih yaparak bu kitabıyla yazarla tanışmış
Dorian Gray'in Portresi‘ni okumuştum ve oldukça beğendiğim bir romanı olmuştu. Yazarın dili, anlatım tarzı, eleştirel bakış açısı okuyucuya farklı bir hava katmaktadır.
Dorian Gray'in Portresi’ni okuduğumda farklı düşünceleri anlatırken kullandığı dili, diyalogları ilgimi çekmişti. İşleyiş şeklini beğendiğim bir yazardır.
Bu kitabında ise yazarın kendi gözlemlerine dayandığı, yer yer diğer kitaplarında yer alan cümleler ve toplumsal olaylara bakış açısını yansıtan aforizmalarından oluşan bir derlemedir. Yer yer toplumda tabulaşmış birçok katı düşünceye, sanata, aşka ve ahlaka dayalı konular hakkında kendince yer verdiği cümlelerin toplandığı bir kitap olduğundan dolayı denilebilecek çok uzun uzun cümleler olduğunu düşünmüyorum. Kendince eleştirsel cümleleri yer almaktadır.
İstenilirse bir oturuşta okunulabilir fakat derin anlamlar içeren cümlelerden oluştuğundan dolayı belki de ara sıra göz atılarak okunabilecek bir kitap olduğunu söyleyebilirim. Çapraz okuma yaparken araya sıkıştırabilirsiniz dilerseniz.
Bu kitaba kaç puan vermem gerektiğini bilmiyorum. Sevdim mi, sevmedim mi, ondan emin değilim. Kötü diyebileceğim sahneler var, fikir olarak güzel bulduğum taraflarda var ama genel itibariyle bir şey
Hayatımda bu kadar saçma ve berbat —genelde kitaplara bu tabiri kullanmaktan çekinirim çünkü bir şekilde emek içerdiğine inanıyorum— bir kitap daha okuduğumu hatırlamıyorum, elbette benim lügatımda
İthaki Yayınlarının yayınlamış olduğu Karanlık Kitaplık Serisi arasında yer alan Joe Hill’in Kalp Şeklindeki Kutu korku–gerilim türünde yer alan bir romandır.
Yazarın okumuş olduğum ilk kitabı