"Bir yağmuru koymak var sabahın yanına
Bir yağmuru şimdi üzgün boynuna
Nehirlerin dinlediği seslerdik
İçimizden sular geçti
İçimizden sessizlikler, dalgınlıklar
Baktım acımız bir perde
Kapattık
Şimdi durup dokunsam bir yalnızlığa
O yalnızlık o yağmura uysa
Aksak zamanın ucuna aksak
Bir yokuş var, bir yok oluş
Tırmansak
Onlar eski bir alınganlığı koydular önüme
Ben kuşları anladım bundan"
Şu da Macbeth'ten:
"Yaşam gezinen bir gölgeden ibaret;
Zavallı bir komedyen, bağıra çağıra
Saatini doldurur sahnede ve bir daha
Duyulmaz olur sesi; bir ahmağın anlattığı
Masaldır bu, avazı çıktığınca, hiddetli
Ve hiçbir anlamı olmayan."