Saliha Tıkıçoğlu Pak
@stkcoglu
66 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Odanın öbür ucundaki koltuğa attığı vizon kürkü okşadı. Acaba vizon sever miydi? Bu kadın metresi olsa, tahmin edebilirdi sevdiği kürkü, ama karısıydı.
Lakin özgür, modern kadın, ufak tefek para hesaplarıyla uğraşmazdı ki. Özgür kadın, erkeklere - ister babası, ister kocası, ister aşığı olsunlar- kendisi gibi bir dişiyle bir daha karşılaşmayacaklarını mütemadiyen hatırlatırlardı. Para vızgelirdi öyle bir kadına. Kocasıyla babasının aralarını yumuşatmak için harap olacağına şahsiyetini koyardı ortaya.
Kocasını onu başka kadınlarla aldatma olasılığı bir yana, asıl onları kendisiyle arada bir aldatmasına katlanamazdı, hiç bir haklılık uğruna.
Şu yıldız çiçekleri ne kadar yalansızdılar! Hiç kimsenin eksikliğini çektiği bir kültürü varlıklarıyla tamamlamaya kalkışmazlardı. Ana-babaları da yoktu ki ailelerine karşı ille de onurlarını savunmak zorunda kalsınlar. Belki de değişik bir birleşimde kişisel renklerini diri tutmayı, aynı vazoda değişik yönlere eğilmelerini buna borçluydular.
Her sivriliği yumuşatma, her suçu bağışlama, her ayıbı örtme gibi üzücü becerileri olduğu kesin. Uzaktan tanıyanların bir çırpıda “kibir”, yakından tanıyanların bir çırpıda “edinginlik”, gündelik yaşam karşısında karşısına çıkanların bir çırpıda “öz-yıkımcılık” tanısını koydukları karmaşık bir gurur: daha doğrusu, yerine oturtulsa yerini bulacak bir onur.