Özge, Endgame: Çağrı'ı inceledi.
Dün 21:21 · Kitabı okudu · Puan vermedi

On iki oyuncu. Özel güçleri olmadan tamamen strateji ve zeka ile bir bulmacayı çözmeye çalışıyor. Kitap sizden bu oyunculardan biri olmanızı ve bulmacayı çözmenizi istiyor. Bulmacayı çözmek çok zor ama anlatımı çok basit ve zayıf. Fikri severek almıştım bu kitabı ama kurgu basite kaçmış. Fantastik kurguların yüz karası olabilir. Kütüphanenizde olmasının size hiçbir faydası yok. Açlık Oyunları ile kıyaslama gördüm incelemelerde ama alakası yok. Boşa zaman kaybı derim.

Hayber kalelerine sığınan yahudiler yiyecek ve içecek stokları ile peygamber efendimizin gitmesini bekliyordu.
Hayber kaleleri sağlam, yüksek bir yerdeydi.
Ok atsan sana geri dönüyordu.
Taş atsan yetişmiyordu.
Bağırsan sesin yetişmezdi.
Hayber yıkılmıyordu.
Hayber fethedilmiyordu.
Günlerce bekledi islam ordusu.
Ama yahudiler kalelerden çıkmıyordu.
Müslümanların stoğu tükenmek üzere, moralleri bitmek üzereydi.
Günlerce beklediler. Ama nafile!
Bu uzun bekleyişten sonra peygamber efendimiz bir strateji geliştirdi.
Hurma ağaçları kesilecekti.
Hayber Yahudilerinin ekonomisi birer birer kesilecekti.
Servetleri devrilecekti.
Gelecekleri köklerinden kazınacaktı.
Zira yahudi için para, servet, zenginlik herşeydi.
Ağaçlar kesildikçe yahudiler kahroluyordu.
Ağaçlar kesildikten sonra burada kalmanın da bir anlamı kalmayacaktı.
Anlaşma yoluna gittiler ve taşıyabilecekleri kadar yükle Yahudilerin başkenti Hayberi terk edeceklerdi.

Sen de Hayber savaşına katılmak istiyorsan bir ağaç da sen kes!

Sen de bugün sövsen sesin yahudiye ulaşmaz!
Taş atsan İsraile ulaşmaz!
Ok atsan telavive yetişmez.
Ama sen de peygamber efendimizin stratejisini yapabilirsin!
Al eline baltayı kes Yahudilerin ağaçlarını!
Nasıl mı?

Evine giren her yahudi malı bir ağaçtır.
Kullandığın her yahudi malı deterjan bir ağaçtır.
İçtiğin her kola bir ağaçtır.
İçtiğin her yahudi malı sular bir ağaçtır.
Kolalar, pepsiler, fantalar, damlalar, hacı şakirler, ariel matikler, Algidalar, Max, Danoneler birer ağaçtır.

Hayber savaşına katılmak istiyor musun?
Öyleyse al eline boykot baltasını kes Yahudilerin ağaçlarını!

Corpus., Gazap ve Şafak'ı inceledi.
19 May 14:41 · Kitabı okudu · 12 günde · 1/10 puan

Binbir Gece Masalları “retelling”i olan Gazap ve Şafak kitabına geçmeden önce size bir 11 Gece Masalları anlatmak istiyorum. Kitapla alakalı, bir hayli kısa ve dramatik bir masal kendisi. Okuyucularına şimdiden teşekkürler. Kanalıma abone olmak için- Şey, bu burada denmiyordu tamam tamam. Bunlar hep kitabın yan etkileri.

Bir zamanlar, sıcak bir diyarda yaşayan genç bir kadın varmış. Çok sıcak bir diyarda, mesela Güneş’e ateş edilen bir yer gibi bir sıcakta falan. Bu genç kadın, bir gece çok sıkılıyormuş ve “okuyamama hâli / reading slump” tehlikesi ile karşı karşıyaymış. Bir hayli naif düşünerek olmayacak bir şeye aldanmış. Herkesin delice severek okuduğu, bir gecede bitirdiği, mükemmel bir kitap hayali: Gazap ve Şafak. Genç kadın kitabı zamanında yakın bir arkadaşına zorla aldırmışmışmış. İkinci kitabı da çıkmışken evet demiş kendine, hadi yapalım şunu dostum. Ve okumaya başlamış. Böylece tam 11 gece 12 gün sürecek çileli bir okuma serüvenine başlamış. Normalde su gibi akıp giden sayfalar, boğazına dolanıyor; heyecanla okumayı beklediği kitap onu sıkıntıdan sıkıntıya sokuyormuş. Bitmiyor ve bitmiyormuş. Bu adeta kitabın adı gibiymiş. Önce gazap ona eşlik ediyormuş. Bu uzun sürecin ardından şükürler olsun ki şafak geliyormuş. Son 68 sayfa kala verdiği çileli yolculuk üç güne yakın sürmüş. Kitabı eline almak istemiyor, okurken gözlerini devirmekten usanıyor ve yılıyormuş. Nihayet 12. Güne geçtiğinde Şafak görünmüş ve kâbus sona ermiş. Genç kadın, bir daha bilip bilmeden kitap okuma fikrinden Allah’a sığınarak kitabı satışa koymuş.

Evet, yoruma ne hacet diyeceğimiz masalın ardından uzun bir yorum için bilgisayarı kucağıma aldım. Eğer kitaba karşı söyleyecek çok sözüm yoksa telefondan kısa bir yorum hazırlar, ama taşacak bir baraj gibi hissediyorsam bilgisayarı açarım. Mesajı aldınız dostlar, hazırlanın.

Kitabın delice sevenlerine, orta halli sevenlerine ve daha bilumum sevene lafım yok. Önce bu konuda anlaşalım. Genelde insanlar kitaplara yaptığım yorumları şahsına yönelikmiş gibi algılıyor ve sonunda hikayelerden isimsiz atıflar, engeller, tatsız videolar falan çıkıyor ortaya. Gerek yok arkadaşlar. Hepimizin zevkleri farklı.

Bu kısmın ardından başlıyorum. Ama nereden başlasam?

Öncelikle yazarın dilini hiç sevmedim. Doğu kültürünün ne olduğunu biliyor mu bilmem ama eski zamanlarda geçen bir kitap yazıyor ve dili en yumuşak ifadeyle laubali ve güncel dersem beni anlarsınız sanırım. Hikayenin geçtiği zamanın belirsizliği de hep beni bir irite eder. Yahu ben gerçekçi bir dönemi anlatmanı beklemiyorum zaten canparem, sen anlattığın zamanı bil de biz sürekli geçen detaylara bakıp ne diyor ya hu bu insan, güzel insan, tatlı insan diye düşünmeyelim. Mesela size birkaç örnekle ne demek istediğimi söyleyeyim. Horasan’da, eski zamanlarda geçen bir öykü söz konusu. Mumlarla aydınlanıyor, ata biniyor, parşömen kağıtlar kullanıyorlar. Ama “Ah tanrım, kes şunu. / Lanet olsun, cevap ver bana. / Tanrım, sen yardım et. / Hera aşkına! / Tanrılar aşkına/ Bana bir dizi küfür savurup şöyle dedi/” şeklinde replikler görüyoruz. HALİFE olan bir hükümdar söz konusu. HALİFE. Bakın, bu kısma dikkat edin; ADAM HALİFE. Seçimle başa gelmemesini geçtim, adamın dinle alakalı hiçbir şeyi yok. Bu kısımda diyorum, ya çevirmenin tarih bilgisi sıkıntıdaydı ya yazarın. Çünkü arkadaşlar birisi halife kelimesini çok fena yanlış yerde kullanmış. Benim bildiğim halifelik, İslamiyetten sonra başlayan bir yönetim şekli. Kendileri seçimle başa gelir ve şey, bu kısma dikkat edelim: Müslüman olurlar falan. Tabii tarihi savunmuyorum, olması gereken ile olan her daim aynı değil ama sonuçta yozlaşmanın çoğalmasını bırakın Hera vs. diye Tanrılar söz konusu. Yani zaman dilimi??? Halife adını kullanmasa ve kral dese, yönetici dese, ne bileyim başka bir şey dese takılmayacağım da halife deyince beynimde yüzlerce soru işareti oluşmadı diyemem. Neyse, demek istediğim yazarın, yazarlık yönünü sevmedim. Replikler olsun, kurgu olsun, betimlemeler olsun, karakterler olsun…. Ne gelirse aklınıza işte.

Kısaca konudan bahsetmem gerekirse Şazi, biricik kankisi öldürülünce intikam yemini eden bir kızımız. Hükümdarlar Hükümdarı Halid’in her gece biriyle evlenip gelinler sabahı göremeden öldürülmesinin 75. Gününde falanız. Ve kankisi ölen Şazi, saraya girmeye karar veriyor. Tek bir amaçla: Halid’i öldürmek!

Dırırım, dırırım, dırırırımmmmmmm.

Burada müsaadenizle size Şazi’yi anlatmak istiyorum. Bakalım aklınıza kim gelecek?

Selam ben Şazi. (Şu selam mevzusu beni yerlere yatırırdı da enerjim yok. Arkadaşlar sanıyorsunuz ki Halid bad boy. Hello diyen yavuklusuna Hi bile demez. Ama diyor. O bir JB değil, bunu bilin)
16 yaşındayım.
Mü – kem – mel – im.
Harika, demiş miydim?
Çok zeki ve cesurum. (Kitabın içinde yüz kez falan yazar bunu kafamıza kakıyor. O çok cesur, çok etkileyici, harika, güzel, çok güzel, acayip güzel, öyle böyle mükemmel değil. Bir gören pişman bir okuyan kdkkkkgf) Neyse.
Okçuyum. Acayip fena. KOCA HORASAN komutanını ve halifesini ok atarken yenebilecek kadar iyi bir okçuyum. Uzun siyah saçlarım var. Aşk üçgeni içinde yaşıyorum. (Bu kısım da şöyle: 4 yıldır gerçekten ama gerçekten aşık olduğum biri var. Yenisini görünce aklıma bile gelmiyor. Tüh, aslında çok seviyorum, görünce hatırladım da. Tabii yenisi gibi değil. Hiç düşünmedim, pişman olmadım eskisi için ama o benim için geçmiş aşk aslında. Ben artık yeni biriyim ve yeni bir hayatım var. Sertap Erener çok haklı: Yeni bir aşk, yeni bir iş, bir de gülecek yine ben lazım. Anladınız mı? Yani bende bir sorun yok.)
Ve o meşhum replik: I volunteer! (Ben gönüllüyüm!)
Bu kısımlarda kıs kıs güldüğüm doğrudur. Fena halde güldüm.
İşte Şazi böyle bir kız. Ve gönüllü olup saraya giriyor.

Gelelim Halidcan’a. Ne yazık ki sana pek ısınamadım be dostum. Nefret etmedim ama 25-29 yaş arası tavırların altından 18 yaşında bir veled çıkınca hayal kırıklığı oranım birkaç kat arttı. Tabii ki tüm güncel roman kahramanları 16 ve 18 yaşları arasında gidip gelecek. Bu roman yazmanın altın kuralıdır. Gerisi teferruat. Neyse.

Halidcan da şöyle:

Selam, ben Halid.
Üzgün ve öfkeli.
Bedbaht ve katil.
Mutsuz ve ergen.
Horasan’ın en iyi ikinci silahşoru ve stratejistiyim. (o zamanlar bu kelime çok meşhurdu, kitapta bol bol görebilirsiniz) Ama ok atmayı bilmiyor, strateji kuramıyor, koca Horasan’ı yönetirken genelde deneme-yanılma ve bekleme yöntemini kullanıyorum. Biraz bekleyeyim, bakayım lanet gerçek mi? O yeah, gerçek çıktı. Durun harekete geçeyim. Hop, gördüğüm ilk gelin beni sarstı, bakayım bir şey değişecek mi? O yeah, değişmedi, devam Halid, bastır Halid.
Gülmem.
Bad boy gibi görünüyorum ama bad boy değilim, kızlar buna bayılıyor. (Kaşlarını kaldıran çapkın emoji yok mu garson?)
Bir şarkı vardı, o ben: “Görür görmez seni inan aşık oldum
Titredim zom gibi aşktan sarhoş oldum
Çekindim utandım
Nefes alamadım
Bakışını yakalayınca dayanamadım
Gözlerim gözünde hemen yanıma gelince
Dilim tutulup orada kendimden geçince
Bir laf bulamadım
Orada öylece kaldım
Hadi birazcık cesaret kızım başaracağım”

İnanmıyorsanız kitabı okuyun, hıh.

(Ay bir de şeye çok takıldım. Şimdi bu adam her gün evleniyor ama kızları görmüyor. Gıyabında evlilikler bunlar. Ortada bir düğün, nikah vs. de yok da neyse o takıldığım son şey. Kızları görmüyor, eh kızlar da gün yüzü görmüyor ve bu mecaz değil. Derken sırf gönüllü olduğu için 76. Gelini merak ediyor. 75 miydi yoksa? Bu da açlık oyunları göndermesi mi ahsdhfdhfd. Ve tabii adam merak ediyor, ay pardon veled: Ya bu ülkede böyle salaklar da mı varmış? Ölmek için gönüllüyüm falan. Gidiyor, Şazi’yi görüyor ve 75 Günlük istikrarlı katilliği orada bitirmeye karar veriyor. Ulan insan müsveddesi. Neyse ağzımı bozmayacağım. Bilin istedim, yorum bitmişken geri döndüm.)

Ve bir de Tarık’tan bahsetmek istiyorum. Sonra genel konuşup bitireceğim, söz. Çünkü yorum üç sayfa oldu, sığmayacak diye korkuyorum.

Selam, ben Tarık.
Yaşım belirsiz ya da Büşra gözden kaçırdı. İkincisi muhtemel. Dikkatini vermiyordu zaten. Özellikle benim olduğum kısımlarda bir uyku bastırıyordu kıza. Bana sıkıcı, bunaltıcı ve gereksiz adam gözüyle bakıyor. Zalim gız.
Ben takıntılı aşığım. Çok seviyorum, hem de çok. Tam kalbim geldi ok. Anlayacağınız okçuyum.
İnanılmaz savunma mekanizmalarım var. Freud bu zamanda olsaydı benimle özel olarak ilgilenirdi. İnkar ediyor, suçu başkalarına atıyor, sevdiğim gıza laf etmek ve onunla ilgili kendime soru sormaktansa sinirlenip başkasını pataklamayı seçiyorum.
Kitabın en çelişkili karakteriyim. Bkz: Halid’in zaafı Şazi. Adam aşık olmuş. Şaka gibi. Ah Tanrım, buna dayanamam.

Bir an sonra…

Şazi’yi o canavardan kurtarmalıyım, canı tehlikede.

Kocaman bir saray düşünün. Hükümdarların Hükümdarı orada yaşıyor. Herkesin nefret ettiği ama korktuğu bir yönetici. Yani öyle böyle güvenli değildir, anlarsınız ya? Etrafı askerlerle dolu. Bölgenin en iyi 2 silahşoru o sarayda yaşıyor. Onlardan bir tık aşağıda olan 2 meşhur komutan ve onlarca, yüzlerce asker demiş miydim? Heh, ben onların ruhu duymadan HATUN’un (adamlar Türk çıktı, iyi mi? dsjdfkjfkj) odasına girip onunla kaçamak dakikalar yaşayabilecek kadar yetenekliyim. Bu durumda en’ler sıralaması değişir ama kimin umurunda? Ah lanet olsun, Şazi’yi seviyorum.

En iyi silahşor ile karşılaşmamı Büşra size anlatsın: Tarık elinde ok ile sahneye girer. En iyi silahşor ve stratejist (bu kelime tekrarları sizi bunaltıyorsa kitabı okuyun, görürsünüz tekrarı. İngilizce’nin -re- eki ile ne alıp veremediği var yazarın çözemedim) Rajput karşısındadır. Kılıcını çeker ve gülerek OKA doğru yaklaşır. Çünkü şeye güveniyordur: Oku atamaz. Ve vurulur. Okuyucu şaşkındır: Hani senin beynin? Hani strateji? Hani en iyi??? Yazar konuyu değiştirir. Bu arada Şazi vurulan dostuna göz ucuyla bile bakmayıp odadan çıkar, okuyucu bunu da görmezden gelemez. Sadık, cesur, iyi kalpli Şazi??? Kalbin nerde canım? Yazar ilerlemeye devam eder.

İşte karakterler böyle. Ay daha da anlatamayacağım ya, bence kitabı neden sevmediğimi, neden acılar içinde okuduğumu anladınız. Uzun lafın kısası kısmına geçiyorum. Gördüğüm en saçma ve detayları en korkunç kitaplardan biriydi. Bir gün ikinci kitap pdf olarak düşerse sırf böyle eğlenerek yorum yapmak için okurum, başka sebeple değil. Feyre ve onun öyküsünden sonra daha kötüsünü okuyamam bu yıl diyordum ama büyük konuşmamak lazım. Ciddi anlamda Feyre’yi aratan bir karakter, kurgu ve akıcılıktı. Sana verdiğim 2 puanı alnının teriyle aldığını anladın mı şimdi Feyre?

Kitabı kat’i surette tavsiye etmiyorum. Hem sevmedim hem beğenmedim hem de okurken yıl – dım. Bir Kore dizisinde adı bana hep komik gelen ve okunuşu Yulgun olan biri vardı. Okurken ben oydum galiba.

Sevgiler, saygılar.

engin, bir alıntı ekledi.
19 May 09:07 · Kitabı okumayı düşünüyor

Rusların eline düştü düşecek denilen bir dönemde ağır bedeller
karşılığında korunan imparatorluk sınırları, ilk günlerde ard arda gelen
komplo ve darbe girişimleri, suikastler,
İstanbul'un geçirdiği büyük deprem, Ermeni "patırdısı", Yuna nistan'a karşı
girişilen Teselya Savaşı, Filistin üzerindeki Siyonist baskılar ve benzeri
yüzlerce önemli olay ve bütün bunların karşısında mevcut sınırları
korumaya çalışırken, imparatorluğun insicamını sağlamaya ve yeni
kadroların yetişmesi için vakit kazanmaya dayalı uzun vadeli bir strateji.
Bunlar, Sultan Abdülhamid'in 33 yıl süren uzun iktidar yıllarındaki zor
dönemeçler.

Abdülhamid'in Kurtlarla Dansı, Mustafa ArmağanAbdülhamid'in Kurtlarla Dansı, Mustafa Armağan
Ares, bir alıntı ekledi.
18 May 00:18 · Kitabı okudu · 9/10 puan

Strateji 2: Net, somut bir hedefiniz olsun
Albert Einstein, "Mutlu bir adam o andan o kadar memnundur ki geleceğe kafa yormaz." der.

Ikigai - Japonların Uzun ve Mutlu Yaşam Sırrı, Francesc Miralles (Sayfa 58 - İndigo)Ikigai - Japonların Uzun ve Mutlu Yaşam Sırrı, Francesc Miralles (Sayfa 58 - İndigo)
JuvenâL Outsmart, bir alıntı ekledi.
17 May 13:30

Batı kendi değerlerine benzer bir sistemin seçilmesinden memnuniyet duyarken, aynı yöntemlerin bir İslam ve doğu kültürü üzerine bina edilmesinden korku duyuyordu. Çünkü Türkiye benzeri birçok ülke Batının sömürgesi hâlindeydi. Bu ateşin çıkardığı kıvılcımların sıçramasından endişe ediyorlardı.

20. Yüzyılın Strateji Dehası Atatürk, Nejat Tarakçı (İstiklâl Mücadelesi)20. Yüzyılın Strateji Dehası Atatürk, Nejat Tarakçı (İstiklâl Mücadelesi)
JuvenâL Outsmart, bir alıntı ekledi.
17 May 13:23

1924 yılında Türkiye'de sadece iki bin üniversite öğrencisi vardı. O nedenle devrimleri tam anlamıyla uygulayacak genç insan gücü çok kısıtlı idi.

20. Yüzyılın Strateji Dehası Atatürk, Nejat Tarakçı20. Yüzyılın Strateji Dehası Atatürk, Nejat Tarakçı
JuvenâL Outsmart, bir alıntı ekledi.
17 May 13:04

Nasıl ki, tarla olmadan buğday yetiştiremezseniz, bağımsız ve özgür bir vatan olmadan da devrimler yapılamazdı.

20. Yüzyılın Strateji Dehası Atatürk, Nejat Tarakçı20. Yüzyılın Strateji Dehası Atatürk, Nejat Tarakçı
İbrahim Ağkavak, bir alıntı ekledi.
17 May 06:03 · Kitabı okudu · Beğendi · 10/10 puan

Ancak farklılığı bir kusur olarak değil erdem olarak gören, hatta genişlemiş ufukları ve zenginleşmiş deneyimleriyle başarılı ve herkesin yararına olan birlikte yaşamanın, tam da yaşam tarzlarının farklılığından ötürü (reğmen değil) mümkün olduğunu söyleyen başka bir strateji daha vardır .Burada herkesin , dini bir deyim kullanacak olursak , birinin hakkı diğerlerininkini ihlal etmedikçe veya diğerlerini bu haktan mahrum bırakmadıkça ve bu haktan vazgeçmeye zorlamadıkça kendi Tanrılarına sahip olma hakkı vardır. Bu Jürgen Habermas'ın kültürel bir öz-kimlik (etnisite-dil ,göreneklet) hakkıyla çakışmayıp , aslında onun en güvenilir ve sağlam teminatı olan "anayasal vatanseverliğine" benziyor

Tanrı'ya ve İnsana Dair, Zygmunt Bauman (Sayfa 35 - Ayrıntı)Tanrı'ya ve İnsana Dair, Zygmunt Bauman (Sayfa 35 - Ayrıntı)
Homeless, Şibumi'yi inceledi.
 16 May 22:49 · Kitabı okudu · 14 günde

DOĞRU İLE KURGU AYNI SOFRAYA BAĞDAŞ KURMUŞ, OTURMUŞ. BİR İNSAN DÜŞÜNÜN, HAYAL EDİN, BİRLEŞMİŞ MİLLETLER'İN İNSAN HALİ! RUS - ALMAN ORTAK YAPIMI BİR JAPON. 7 DİL BİLEN (BASK DİLİ DAHİL) BİR TERÖRİST AVCISI!

Onun adı Nicholai Hel. Rus annesiyle Çin Toprakları'na hakim olan bir Japon Generali'nin himayesinde yetişmiş ünlü bir GO oyuncusu. GO oyunu uzakdoğunun popüler strateji oyunudur. Bir çok savaş GO oyununun incelikleriyle dizayn edilmiştir. Tarihler 1940 - 1945 arasıdır. Yani 2. Dünya Savaşı cereyan etmektedir. Hel ile General arasında sıkı bir dostluk vuku bulmuştur. Ancak durumlar değişmiş, Pearl Harbor zaferinin getirdiği umutvari ortam gitgide yerini hengameye çevirmiştir. Japonların vatanlarına olan sarsılmaz bağlılığı bir türlü savaşın kaybedilmekte olduğu gerçeğini kabullendiremeyecektir. Hel için dönüm noktası atom bombasına dayanır. Japonların yenilmesiyle onun kaderi de ters düz olmuştur. General'e yaptığı son iyilikte 3 yıl Japonya zindanlarında çürümesine sebebiyet vermiştir. Şibumi'yi bulmak istemesi onu her daim yaşamın içinde tutmuştur.

Hel'in bir özelliği de paralı bir asker olmasıdır. Kitabın en önemli özelliklerinden birisi de gerçek yapıların, kuruluşların hikayeye sadık kalınarak belirli ölçülerle bize aktarılmasıdır. Ana Şirket ve OPEC, Doğu-Batı sentezinden hareketle dünyaya hükmetmektedir. Süper kahramanımız Hel ise bu iki şirketin bazen kurtarıcısı bazen ise bir numaralı düşmanıdır.

Kitap oldukça sürükleyici ve akıcı ancak mağara kısımlarında resmen gözlerim kitaptan kaçmağa çalıştı. Mağarayı gözümde canlandırmayı o kadar çok istedim ancak başaramadım. Mağarayı keşif uzun tasvirler etrafında bize anlatılmış ancak bana göre olmasa da olurmuş.

Yine 1972 Münih Olimpiyatlarında İsrailli atletlerin katledilişinden, Filistin Kurtuluş Örgütü'nden, Münih Beşlisi'nden söz edilir. Bunların gerçek olduğu da kısa bir Google araştırmasıyla karşımıza çıkacaktır.

Kitabı 13 günde notlar ala ala okudum. Notlarımı kaybettim yoksa bu değerli kitaptan daha kaliteli bir inceleme çıkarabileceğime inanıyordum. Ankara buluşması'nda bu kitabı önermiştim. Kitabı okuyunca iyi ki dedim. Sanki kitabı ben yazmışım gibi övünüyor insan garip :D Neyse uzun lafın kısası. Bu kitabı okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum. E Yayınları'ndan okudum. Nicholai Hel'in taktiklerinin ilk baskılarda yayınlandığı ve sonraki baskılardan çıkarıldığı söyleniyor. Bu çoook üzücüü! Keyifli okumalar :)