Kalp bazen özlemle başa çıkabileceği zamanların olduğunu düşündü. Bazen de o özlem içeren duygulara dayanarak ayakta kalırdı insan. Bazen özlem, kar tanesi gibi o kişinin üzerine düşer ve belki o da kendisini hatırlar, diye düşündü. Gerçekte herkes farklı yerlerde ve kendi hayatlarıyla meşgul olabilirdi ama özlem dolu anılarında her zaman buluşabilirlerdi. Belki de bu özlem dolu duygular birikerek bir hikâyenin akışını oluştururdu…