"Tutkulu sözlerimle inandırıp
Sefil ruhunu kurtardığımda,
Boyun eğmenin karanlığında;
Samimi, derin bir kederle,
Lanetler yağdırdın,
Seni kuşatan kötülüğe.
Uyuklayan vicdanın uyandığında,
Ona işkence çektirecek,
Benden önceki yaşamının
Açığa vurdun bütün sırlarını,
Utançla, korkuyla
Perde ettin ellerini yüzüne,
İsyankâr, delirmiş, dehşete düşmüş bir hâlde,
Akıttın gözyaşlarını..."
N. A. Nekrasov