Sufle Severler Sahnesi bende en çok “birimiz hepimiz, hepimiz birimiz için” duygusunu hissettiren bir kitap oldu. Ergün Kazanır yine çok sade ama içten bir dil kullanmış. Karakterler arasındaki dayanışma, küçük anlarda bile kendini belli ediyor; sanki herkes birbirinin yükünü biraz olsun hafifletmeye çalışıyor.
Hikâyede büyük olaylar yok aslında, ama birlikte olmanın verdiği güç güzel yansıtılmış. Özellikle karakterlerin birbirine tutunma şekli, o samimi diyaloglar kitabı sıcak kılıyor. Okurken yer yer gülümseten, yer yer de hafif bir hüzün bırakan bir tarafı var.