Bir kardelenle başladı ve bir Kardelen ile bitti bu hikaye.
Mehmet Ali'nin bakmasıyla "Bu çiçek gibisin bu yüzden kıyamıyorsun onlara. Onlar kırılgan, çelimsiz, zayıf hem de beyaz. Ezebilirim onları. Ezebilirim."
İlay'ın görmesi ile "Kardelenler güçlüdür. İnatçılardır, ayaklar altında kalacaklarını bilseler bile karı delip başlarını uzatır."
İki göz, biri bakar ve biri görür. İki farklı bakış açısı, iki farklı ruh, sevgi ile kardelenleri ortak bir noktada buluşturabilir mi? Bu roman benim gözümde bu sorunun cevabı niteliğindedir. Bu Roman hakkında söylenecek çok şey var. Ama benim tavsiyem okuyarak bunu tecrübe etmeniz.
Kardelen her ne kadar ezilirse ezilsin yine uzar kökünden, uzatır başını. Ya bu kök sadece toprak değil de vatansa...
İşte "İlay Eminova'nın" hikayesi
ÇİÇEKLER BÜYÜR