Son zamanlarda fark ettim ki kelime sadece kelimedir, doğumumuzda bize tahsis edilen dilde, belirli bir süreye göre dizilmiş harfler bütünüdür. İnsanlar artık kelimelere hiç dikkat etmiyorlar. Mesajlarda ya da tweetlerde israf ediyorlar, onları yazıyorlar, onları okumuş gibi yapıyorlar, çarpıtıyorlar, yanlış aktarıyorlar, onlarla, onlarsız ve onlar hakkında yalan söylüyor. Onları çalıyorlar, sonra da başkalarına veriyorlar. En kötüsü de onları unutuyorlar. Kelimeler ancak anlamlarını nasıl hissedeceğimizi hatırlarsak değerlidir.
Bir hafta sonunu evden uzakta geçirmenin sorunlarımızı çözebileceğini düşünmüştü.Anlaşılan evde geçirdiğimiz tüm hafta sonları ve akşamlar hükümsüz ve geçersizdi.
Her hikaye mutlu sonla bitseydi yeniden başlamak için sebebimiz olmazdı. Hayat seçimlerden ve düştüğümüzde kalkmasını bilmekten ibarettir. Ki bunu hepimiz yaparız. Yapamıyormuş gibi davranan insanlar bile yapar bunu.