Reklam
/yiğitsen uslandır beni
ey yasakların
kahpeliğin
ve soygunların koruyucusu
türkü çağıran kızlarımı sustur
ve kahraman oğullarımı,
mezar kaza kaza kederli, kızgın
tohum serpe serpe hünerli
ve sömürüle sömürüle bomboş
ve açlığın
ve zulmun izlerini
derin uçurumlarında taşıyan ellerimi
nacaklara ve tırpanlara sarılan ellerimi
mavzerlere sarılan ellerimi
zincirlere vur gücün yeterse.
ama adına yaşamak dersen
ot gibi, saman gibi yaşamak dersen
bir solucan gibi yerlerde sürünerek
ezilerek
horlanarak
sömürülerek
re-zil-ce
Orhan Kotan
Pencereleri kaynakla kapatılmış paslı dünyanda tek yapabildiğin, sana verilen işi sorgusuz sualsiz tamamlamak.
Sistemin basıncı her saniye artıyor, hayatın git gide çatırdıyor, dışarıdakı hakikati görmezden gelmenin yolları gittikçe azalıyor. Ne kadar kaçarsan kaç, kime suçu atarsan at; içten içe sen de biliyorsun: senden önce sömürülenlerin kanıyla oluşan bu sermaye okyanusu senin hayatını da kendisine katacak.
Bir geceydi, hiçbir yerin ortasında
toprak susmayı öğrenmişti
ve dağlar, yutkunuyordu eskisi gibi.
İçimde bir çocuk, adı anılmamış bir tanrının gölgesinde taş topluyordu...
gömülmüş kelimeler için.
sen vardın, ağzında bir halkın künyesi gözlerinde parçalanmış diller.
ve bana fısıldıyordun
"biz kimsenin yazmadığı bir hikayeyiz."
Reklam