Puan vermedi·2282 syf.·
2021 3. kitabı
Reklam
O kadar yalnızdım ki, kafamı duvarlara vurarak ağlayabildim. En son hatırladığım, bir köşeye oturup, dizlerimi karnıma
çekerek hıçkırıklarımı saydığım.
O kadar yalnızdım ki, duvardaki kan izini yıllar sonra fark ettim.
-Neden güvenmiyorsun insanlara?
-Çünkü insanlar adi Loriana, çünkü çıkarları için seni incitmeyecek tek bir insan yok. Onlar için senin hissettiklerinin hiçbir önemi yok, söylediklerinin de öyle ve bu asla değişmeyecek.
İçinden birkaçını seveceksin önce, çok sevmek ama. Ki güvenin devamıdır sevgi denilen illet.
Reklam